RECENSIE: The Wizard Of Oz, Leeds Playhouse ✭✭✭✭✭

Jonathan Hall recenseert The Wizard Of Oz, het feestelijke kerstcadeau voor het hele gezin van het Leeds Playhouse.

Agatha Meehan (Dorothy) en het jonge ensemble van The Wizard Of Oz. Foto: The Other Richard The Wizard Of Oz

Leeds Playhouse

5 Sterren

BOEK TICKETS The Wizard of Oz – dé kerstvoorstelling van dit jaar in het onlangs vernieuwde Leeds Playhouse – is een kleurrijke, spectaculaire en hartverwarmende traktatie. Het klassieke verhaal van een meisje (en haar hond) dat verdwaald is in een vreemd land en haar weg naar huis probeert te vinden, raakt een actuele snaar in een tijd waarin velen van ons zich eveneens verloren voelen. De voorstelling is met veel elan en pit geregisseerd door artistiek directeur James Brining en blijft dicht bij de iconische film uit 1939, naar verluidt de meest bekeken film aller tijden. Alle elementen uit de film zijn aanwezig – een krijsende heks, Munchkins in technicolor, een geelstenen pad – tot en met Dorothy die 'Somewhere over the Rainbow' zingt, zittend op een kar in het stoffige Kansas. Hoewel het bronmateriaal al zo'n 80 jaar oud is, voelt het verhaal geenszins gedateerd aan: een gezin dat worstelt met de economische realiteit, een zelfingenomen geprivilegieerde pestkop, een gevreesde leider die in werkelijkheid een charlatan is... dit alles, gecombineerd met slimme karakteraanpassingen (een vrouwelijke vogelverschrikker en een blikken man verliefd op een houthakker), zorgt voor een verhaal dat helemaal van nu is.

Eleanor Sutton als de Vogelverschrikker (The Scarecrow). Foto: The Other Richard

Omdat de film dateert van vóór het tijdperk van elektronische en animatronische tovenarij, is de vertaling naar het toneel uiterst soepel verlopen. Een mix van fysieke magie en achtergrondprojecties zorgt voor een opeenvolging van prachtige effecten: een geelstenen pad dat een eigen leven lijkt te leiden, een schitterende Smaragdstad en een sensationele tornado compleet met rondvliegend puin, een heks op een bezemsteel en een Dorothy die door de wind de lucht in wordt getild en rondgedraaid.

Graham Hoadly (Professor) en Agatha Meehan (Dorothy). Foto: The Other Richard

Natuurlijk valt of staat elke productie van The Wizard of Oz met de vertolking van Dorothy. Met Lucy Sherman, een van de twee actrices die de rol spelen, heeft het Playhouse goud in handen. In een rol waarbij de lat door Judy Garland zo hoog is gelegd als de regenboog zelf, behoudt ze een indrukwekkend niveau aan energie en overtuigingskracht. Haar zangstem is fantastisch, en bij de iconische 'Somewhere over the Rainbow' deed ze griezelig veel denken aan Garland zelf. Ze werd bijgestaan door een geweldig ensemble, met als uitblinkers Polly Lister als een heerlijk melodramatische en bijna operale Wicked Witch of the West en Sam Harrison als de verliefde Blikken Man. Ook een pluim voor de jongere leden van de cast die de Munchkins tot leven brachten met vrolijke maar uiterst precieze choreografie van Lucy Cullingford.

Polly Lister als de Wicked Witch of the West. Foto: The Other Richard

Het decor van Simon Higlett was een suikerzoete technicolor-mix van regenbogen, velden, steden en kastelen die draaiden en transformeerde tot verschillende locaties. Het Wizard of Oz-orkest zorgde voor een geweldige soundtrack – helaas onzichtbaar voor het publiek, afgezien van een kort televisueel optreden tijdens het slotapplaus.

The Wizard of Oz is een van die verhalen die in ons collectieve DNA zit en steeds weer nieuwe generaties fans aanspreekt. Gezien de reacties van het jonge (en minder jonge) publiek gisteravond, is het veilig om te zeggen dat deze productie van het Leeds Playhouse wederom een hele nieuwe generatie liefhebbers heeft gecreëerd.

Tot en met 25 januari 2019

Meld je aan voor onze mailinglijst

https://youtu.be/jwe6jtOVCAU