RECENSIE: Two Come Home, Lakeside Theatre Essex ✭✭✭

Paul T Davies recenseert Two Come Home, een nieuw toneelstuk van Joe Eason in het Lakeside Theatre, University of Essex.

Two Come Home.

Lakeside Theatre, University of Essex.

1 maart 2024

3 sterren

Wanneer een nieuw werk voor het eerst wordt gepresenteerd, is het vaak nog niet helemaal 'af'. Het is voor het creatieve team en het gezelschap een kans om te beoordelen welke onderdelen nog ontwikkeling nodig hebben en wat al goed werkt. Dat is zeker het geval bij het nieuwe stuk van Joe Eason, waarin veel te bewonderen valt. Het verhaal speelt zich af in een klein voormalig mijnstadje in de Appalachen, waar Evan zijn leven na de gevangenis probeert op te bouwen. Hij heeft te maken met zijn alcoholistische moeder, maar de terugkeer van zijn jeugdliefde Jimmy en de komst van zijn gewelddadige vader bedreigen zijn hele bestaan. Eason is openhartig over de invloed van Tracey Letts op zijn werk, en dat is ook duidelijk merkbaar. Met een liveband op het podium ontkom je ook niet aan vergelijkingen met de recente toneelversie van Brokeback Mountain; het script biedt in die zin weinig nieuws. Maar de verhaallijn is helder en op sommige momenten zeer krachtig, mede dankzij het uitstekende acteerwerk dat het stuk tot leven wekt.

Eason speelt zelf de rol van Evan (en componeerde ook de muziek en ontwierp de show). Hij is fenomenaal in het neerzetten van het beklemmende gevoel van zijn personage. Op het moment dat hij Jimmy (een geweldige Ben Maytham) voor het eerst ontmoet, komt het stuk echt op gang; de spanning en de seksuele aantrekkingskracht tussen hen is briljant voelbaar. Beiden lijken eerder achtervolgd te worden door hun liefde dan erdoor opgeleefd. Zijn alcoholistische moeder Amy en zijn gewelddadige vader Caleb zijn wat stereotiep; we hebben dit soort personages vaker gezien. De uitmuntende vertolkingen door Nicola Goodchild en James Burton brengen hen echter levendig tot wasdom, waardoor de dreiging voor het fragiele geluk van hun zoon tastbaar wordt. De meest onderontwikkelde rol is naar mijn mening die van politieagent Greg Wilson, gespeeld door regisseur Noah Alfred

Pantano. Zijn verlangen naar wat Evan en Jimmy hebben voelt als een queer-laag te veel. Hij heeft zinnen als "Iedereen in deze stad is kapot", en zijn dringende advies aan Evan om de stad te verlaten doet denken aan de doorleefde, oudere agent die je in Amerikaanse diners ziet.

In eerste instantie vond ik de band, die alle geluidseffecten en achtergrondmuziek verzorgt, wat onderbenut. Maar vlak voor de pauze laat Eason een prachtig nummer horen, en dankzij de schitterende zang van Jenna Saiz-Abo Henrikson vallen alle puzzelstukjes van het stuk samen; dit element is sterk en ontroerend. Ik was ook onder de indruk van het feit dat het stuk niet afloopt zoals je zou voorspellen. Het is een krachtig gay liefdesverhaal dat zich afspeelt in een zeer overtuigende wereld. Voor jonge LGBTQ+'ers zal het ongetwijfeld veel herkenning oproepen. Met wat aanscherping en herschrijven, waarvan het gezelschap zich vast bewust is, zal dit stuk hoge ogen gooien in het festivalcircuit.

Bezoek voor meer informatie Two Come Home Play