BINNENKORT: Fight Like A Girl, Mountview Academy Of Theatre Arts

Julian Eaves bezocht Fight Like A Girl, een nieuwe musical van Nick Stimson en James Atherton, gepresenteerd door British Youth Music Theatre bij de Mountview Academy Of Theatre Arts.

Fight Like A Girl Cameron Mackintosh Theatre, Mountview Academy of Theatre Arts, 31 augustus 2019 Als onderdeel van de programmering van dit jaar door British Youth Music Theatre (voorheen YMT), werd een nieuw werk gepresenteerd als de allereerste productie in het gloednieuwe auditorium op de splinternieuwe campus van deze gerenommeerde toneelschool.  Het was een uitstekende keuze.  Het stuk ging drie jaar geleden in première en het thema — de beproevingen van het tienerbestaan in een rauwe grootstedelijke context met een focus op boksen — sloot naadloos aan bij de omliggende wijk Peckham. Een buurt die qua herontwikkeling en gentrificatie nog enkele jaren achterloopt op Brixton, maar duidelijk dezelfde weg inslaat. BYMT heeft een indrukwekkende staat van dienst als het gaat om het stimuleren van nieuw schrijftalent voor de musicalwereld.  Samen met hun collega's van het National Youth Music Theatre kan eigenlijk niemand een beter trackrecord overleggen.  Voor deze herneming vroeg uitvoerend producent Jon Bromwich aan vertrouwde samenwerkingspartners Nick Stimson (script, liedteksten en regie) en James Atherton (compositie en muzikale leiding) om dit verhaal over jongeren met — zoals de voormalige Duitse bondskanselier de Baader-Meinhof-groep ooit omschreef — 'te veel hyperactiviteit en te weinig begrip' volledig te herschrijven.  Het resultaat is een vertelling over een bij de geboorte gescheiden tweeling, beiden buitenstaanders die in conflict zijn met hun leeftijdsgenoten en de maatschappij, onbegrijpende volwassenen en een wereld vol verstikkende groepsdruk, pestgedrag en geweld.  Het is een grimmig verhaal; voor een vrolijke noot is weinig ruimte. De sobere toon voerde de boventoon, mede door het eenvoudige en nogal deprimerende decorontwerp van Talia Sanz (wonderlijk passend bij dit nieuwe gebouw, waarvan de entreehal wel wat weg heeft van een cellenblok — ontworpen door Carl Turner Architects; de flexibele theaterzaal zelf was ingericht in een menselijkere prosceniumopstelling, met tribunes aan drie kanten).  Joe Thomas zorgde voor sterk lichtontwerp, met zowel indrukwekkende epische effecten als de juiste focus op de intieme momenten in het hart van het stuk.  Het geluidsontwerp van Aiden Connor was uitstekend, met een hoogwaardige versterking van de elektronische partituur die mooi in balans bleef met de jonge stemmen van de cast. Die composities zijn overigens prachtig.  Vol interessante thema's en opgebouwd uit krachtige, repetitieve klankblokken, creëert de muziek een monumentaal landschap van energieke ensembles en — Athertons specialiteit — meeslepende melodische hunkering en breekbare tederheid.  Het moet een genot zijn voor de zesendertig jonge castleden om dit te mogen uitvoeren.  De teksten voor de ballads zijn sterk geschreven, al neigden de vertellingen en ensembles soms naar een mate van herhaling die het publiek niet echt meer nodig had.  De regie was direct en helder; er was nooit twijfel over de intenties van de personages.  Bovendien hebben tieners vaak het talent om zichzelf bloedserieus te nemen, een aspect waar dit werk handig op inspeelt.  Aangezien de productie slechts een zeer korte reeks speelt en er in de twee weken voorbereidingstijd weinig ruimte is voor nuances en details, is dat een begrijpelijke keuze. Lastiger zijn de overgangen tussen de vele verhaallijnen die door Athertons klankwereld weven.  Zoals de legendarische Hal Prince al zei: musicaltheater draait om die passages — van hier naar daar, van tekst naar zang, van beweging naar dans.  Het is een kunst om dat perfect te krijgen, zeker met zoveel verschillende lijnen. Wellicht speelt hier mee dat de toneelschrijver ook de regisseur is: een frisse blik van een buitenstaander zou deze overgangen mogelijk logischer en samenhangender kunnen maken. Desalniettemin is het een waardevol en emotioneel bevredigend stuk theater, waar zowel cast als publiek zichtbaar van genoten.  Een geslaagd project dus. Conform ons beleid voor stukken in ontwikkeling en niet-professionele producties, worden er voor deze voorstelling geen sterren toegekend.

WEBSITE BRITISH YOUTH MUSIC THEATRE