Het Victoria Palace Theatre begon ooit als een bescheiden concertzaal boven het Royal Standard Hotel (gebouwd in 1832). In 1850 werd het pand uitgebreid en herdoopt tot Moy’s Music Hall, maar die naam hield niet lang stand; in 1863 stond het bekend als de Royal Standard Music Hall. Na twee grondige verbouwingen waarbij het pand volledig werd gesloopt en herbouwd (in 1886 en 1910), opende het de deuren onder de huidige naam: The Victoria Palace, met een programma vol variété en revues. Vanwege deze wortels in de music hall-traditie werd er aanvankelijk wisselend gereageerd toen het theater een serieuzere koers probeerde te varen. Een treffend voorbeeld is het patriottische stuk Young England, dat door critici zo de grond in werd geboord dat het uitgroeide tot een ware culthit. Een terugkeer naar de revue bleek commercieel een slimme zet, met successen als Me and My Girl (1937), The Crazy Ones (een reeks komische revues tussen 1947 en 1962) en de Black and White Minstrel Show. Ook musicals bleken een schot in de roos voor het theater; zo draaide The Buddy Holly Story er maar liefst 13 jaar, voordat de productie in 1995 verhuisde naar het Strand Theatre. Deze succesvolle lijn is in de 21e eeuw onverminderd doorgezet met grote namen als Fame, Grease en de wereldpremière van Billy Elliot.