Moje teatralne hity 2017 roku – Douglas Mayo

Poprosiliśmy naszą redakcję o wskazanie teatralnych hitów 2017 roku. Douglas Mayo przedstawia swoich faworytów.

Zespół 42nd Street 42nd Street (Theatre Royal Drury Lane) Nigdy nie sądziłem, że zobaczę na scenie inscenizację 42nd Street z takim rozmachem, jaki prezentuje obecnie Theatre Royal Drury Lane. Obsada z Tomem Listerem, Jasną Ivir, Clare Halse, Stuartem Nealem i fenomenalną Sheeną Easton na czele wystarczyłaby sama w sobie, ale dodajmy do tego niesamowitą scenografię Douglasa W. Schmidta, która w pełni wykorzystuje ogromną przestrzeń Drury Lane, oraz bajeczne kostiumy Rogera Kirka – to wszystko złożyło się na doświadczenie nieporównywalne z niczym innym. Przyznam szczerze, że przez cały spektakl płakałem ze wzruszenia. Zarezerwuj bilety na 42nd Street.

Jamael Westman jako Alexander Hamilton wraz z londyńską obsadą Hamilton (Victoria Palace Theatre) Przy tak ogromnych oczekiwaniach wspaniale było zobaczyć spektakl, który rzeczywiście im sprostał. Albumu z obsadą słucham od samej premiery, ale przedstawienie na żywo okazało się jeszcze lepsze. Pełne humoru i wielowymiarowych postaci – już nie mogę się doczekać kolejnych wizyt. Thomas Kail, Andy Blankenbuehler, Alex Lacamoire i Lin-Manuel Miranda, przy wsparciu genialnego zespołu technicznego i kreatywnego, stworzyli show, które bez wątpienia będzie bawić widzów na West Endzie przez wiele lat. Przeczytaj moją recenzję

Billy Cullum i obsada Rent. Zdjęcie: Matt Crockett Rent (Trasa po Wielkiej Brytanii)

Obawiałem się nieco, że Rent mógł się zestarzeć – nie widziałem go od premiery w Shaftesbury Theatre wiele lat temu – ale za namową naszej recenzentki, Alexy Terry, wybrałem się na spektakl do Woking. Obsada była niesamowita i byłem pod wrażeniem tego, jak dobrze opus magnum Jonathana Larsona przetrwało próbę czasu.

Obsada The Wedding Singer The Wedding Singer (Trasa po Wielkiej Brytanii) Nie wiedząc o tym tytule absolutnie nic poza znajomością filmu, udałem się do Sunderland Empire i bawiłem się wybornie. Cudowna, nostalgiczna produkcja Nicka Winstona przeniosła mnie prosto w lata osiemdziesiąte. Jon Robyns pozostaje dla mnie jednym z najwybitniejszych amantów teatru muzycznego, a w duecie z Cassie Compton oraz przy wsparciu Samuela Holmesa i Raya Quinna stworzył show, które chętnie zobaczyłbym jeszcze raz. Przeczytaj moją recenzję.

Audra McDonald w Lady Day at Emerson's Bar and Grill. Zdjęcie: Marc Brenner Lady Day at Emerson's Bar And Grill (Wyndham's Theatre)

Musieliśmy uzbroić się w cierpliwość z powodu przesunięcia premiery, ale zdecydowanie warto było czekać na to, jak Audra McDonald przeniosła swoją uznaną interpretację roli Billie Holiday do Londynu. Brakuje przymiotników, by opisać ten występ – dla mnie była to pozycja po prostu obowiązkowa.

Obsada Young Frankenstein Young Frankenstein (Garrick Theatre) Jako Australijczyk z dość luźnym poczuciem humoru od dawna jestem fanem Mela Brooksa i Młody Frankenstein mnie nie zawiódł. Choć inscenizacja została nieco kameralniej zaaranżowana, to pod względem talentu niczego jej nie brakuje – kameralna scena Garrick Theatre okazała się dla niej idealnym domem. Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak bardzo się śmiałem. Zarezerwuj bilety na Young Frankenstein. Przeczytaj moją recenzję.