RECENZJA: Coriolanus, Crucible Theatre w Sheffield ✭✭✭✭

Gary Stringer recenzuje "Koriolana" Williama Szekspira w Crucible Theatre w Sheffield.

Tom Bateman i zespół „Koriolana”. Fot. Johan Persson

Koriolan, Crucible Theatre, Sheffield – 4 gwiazdki

„Koriolan” Szekspira z impetem wkracza na scenę Crucible w nowej inscenizacji Roberta Hastie, dyrektora artystycznego Sheffield Theatres. Śledząc tragiczny wzlot i upadek bohatera wojennego w starożytnym Rzymie, reżyser umieszcza publiczność w samym sercu forum, wciągając widzów w wir akcji od pierwszych minut. Można poczuć się jak członek senatu, gdy aktorzy z Sheffield People’s Theatre tłoczą się w przestrzeni, wzniecając niepokoje z poruszającym efektem. Scenografia Bena Stonesa jest powściągliwa, idealnie komponując się z pięknym drewnianym wykończeniem audytorium, co pozwala oświetleniu Lucy Carter budować niezwykły klimat. Podczas brutalnych scen walki, opracowanych przez Renny'ego Krupinskiego niczym mroczny balet, oraz napiętych manewrów wojskowych, można odnieść wrażenie, że uczestniczymy w konceptualnym pokazie mody z militarnym fetyszyzmem w roli głównej.

Tom Bateman jako Koriolan. Fot. Johan Persson

Tom Bateman jest wyśmienity w roli tytułowej, bezbłędnie oddając pychę i krewkość tego militarnego cudownego dziecka. Kłótliwy tam, gdzie powinien okazać skruchę, kipi gniewem i ledwo maskuje pogardę wobec zwykłych ludzi, nad którymi pragnie panować, zamiast im służyć. Godnym przeciwnikiem jest dla niego Aufidiusz, zagrany przez Theo Ogundipe z drapieżną, wręcz lisią fizycznością. Ich ponowne spotkanie w Antium rozgrywa się w atmosferze przesiąkniętej testosteronem. Gdy nad sceną kołyszą się worki treningowe, ich wzajemna nienawiść ustępuje miejsca szacunkowi, a spektakl sugeruje, że być może rodzi się między nimi coś więcej.

Stella Gonet (Wolumnia) i Hermon Berhane (Wergilia) w „Koriolanie”. Fot. Johan Persson

Stella Gonet jako Wolumnia prezentuje stalową ambicję, a jej duma z wojennych wyczynów syna bezpośrednio przyczynia się do upadku i ostatecznej ofiary Koriolana. Sceny z żoną Wergilią, graną przez Hermon Berhane, w których wykorzystywany jest język migowy, emanują gracją i czułością, stanowiąc kontrast dla wybuchowości bohatera. Malcolm Sinclair jako Meneniusz tworzy postać męża stanu, okazując ponurą skruchę i szczery żal, gdy sytuacja wymyka się spod kontroli – częściowo za sprawą spiskującego duetu Remmie Milner i Alex Young jako Sycyniusza i Brutusa.

Tom Bateman (Koriolan) i Theo Ogundipe (Aufidiusz). Fot. Johan Persson

W kontekście obecnej sytuacji politycznej po obu stronach Atlantyku oraz ostatnich polaryzujących wyborów, ta błyskotliwie zrealizowana opowieść wydaje się bardziej aktualna niż kiedykolwiek. Droga do piekła zdaje się być zawsze wybrukowana błędnymi intencjami. Produkcja ta w uderzający sposób pokazuje „drabiny i węże” polityki, zmienność publicznego uznania oraz – przywodząc na myśl współczesne media społecznościowe – mroczną stronę niekontrolowanych rządów tłumu.

Spektakl w Crucible Theatre trwa do 28 marca 2020 roku.

STRONA INTERNETOWA SHEFFIELD THEATRES