ELEŞTİRİ: Coriolanus, Crucible Tiyatrosu, Sheffield ✭✭✭✭

Gary Stringer, William Shakespeare'in Sheffield Crucible Theatre'da sahnelenen Coriolanus oyununu değerlendiriyor.

Tom Bateman ve Coriolanus ekibi. Fotoğraf: Johan Persson

Coriolanus Crucible Theatre, Sheffield 4 yıldız

Shakespeare’in Coriolanus'u, Sheffield Theatres Sanat Yönetmeni Robert Hastie'nin yeni rejisiyle Crucible sahnesinde adeta fırtına gibi esiyor. Antik Roma’da bir savaş kahramanının trajik yükselişini ve düşüşünü takip eden oyun, seyirciyi bir forum atmosferine yerleştirerek ta en başından itibaren aksiyonun kalbine çekiyor. Sheffield People’s Theatre üyeleri alanı doldurup büyük bir ustalıkla isyan ateşini körüklerken, kendinizi senatonun bir parçası gibi hissediyorsunuz. Tasarımcı Ben Stones imzalı sade sahneleme, salonun etkileyici ahşap panelleriyle bütünleşirken, atmosferi yaratma görevini Lucy Carter’ın ışık tasarımına bırakıyor. Renny Krupinski tarafından karanlık bir bale gibi koreografisi yapılan vahşi dövüş sahneleri ve gergin askeri manevralar sırasında, kendinizi askeri fetişizmin podyumda sergilendiği iddialı bir moda defilesini izliyor gibi hissedebilirsiniz.

Coriolanus rolünde Tom Bateman. Fotoğraf: Johan Persson

Tom Bateman, militer bir dahi olan Coriolanus’un kibrini ve huysuzluğunu mükemmel bir şekilde yansıtarak harika bir performans sergiliyor. Pişmanlık duyması gereken anlarda bile hırçın; yönetmek yerine hor gördüğü halka karşı öfkesi burnunda ve küçümsemesini gizlemekte zorlanıyor. Ona, Theo Ogundipe tarafından kurnaz ve yırtıcı bir fiziksellikle canlandırılan can düşmanı Aufidius eşlik ediyor. Antium'da yeniden karşı karşıya geldikleri sahne, testosteron yüklü bir erkeklik atmosferinde cereyan ediyor. Tavandan sarkan kum torbaları eşliğinde, aralarındaki karşılıklı nefret yerini saygıya ve kuvvetle muhtemel daha derin bir hisse bırakıyor.

Coriolanus'ta Stella Gonet (Volumnia) ve Hermon Berhane (Virgilia). Fotoğraf: Johan Persson

Volumnia rolündeki Stella Gonet, çelik gibi bir hırs sergiliyor; oğlunun başarılarından duyduğu gurur, Coriolanus’un çöküşüne ve nihai fedakarlığına zemin hazırlıyor. Hermon Berhane’nin canlandırdığı eşi Virgilia ile olan ve işaret dili kullanılan sahneler, Coriolanus'un asabiyetiyle tezat oluşturan bir zarafet ve nezaket içeriyor. Malcolm Sinclair, devlet adamı vakarıyla canlandırdığı Menenius karakterinde, durumun kontrolden çıkmasıyla (ki bu durum kısmen Remmie Milner ve Alex Young’ın canlandırdığı Sicinius ve Brutus ikilisinin kışkırtıcı komplolarıyla hazırlanıyor) samimi bir keder ve pişmanlık sergiliyor.

Tom Bateman (Coriolanus) ve Theo Ogundipe (Aufidius). Fotoğraf: Johan Persson

Atlantik'in her iki yakasındaki mevcut siyasi iklim ve yakın zamandaki kutuplaştırıcı seçimler göz önüne alındığında, bu yüksek tansiyonlu öykü her zamankinden daha güncel hissettiriyor; görünen o ki cehenneme giden yolun taşları her zaman yanlış niyetlerle döşeniyor. Bu prodüksiyonda oyun, politikanın "yılanlar ve merdivenler" oyununu, halkın takdirinin kararsız doğasını ve modern sosyal medyanın yükselişinde olduğu gibi, kontrolsüz bir kalabalık yönetiminin karanlık yüzünü çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor.

28 Mart 2020 tarihine kadar Crucible Theatre'da izlenebilir.

SHEFFIELD THEATRES WEB SİTESİ