ELEŞTİRİ: Doctor Who Time Fracture, UNIT Karargahı, Londra ✭✭✭

Paul T Davies, Londra'nın en yeni sürükleyici tiyatro deneyimi Doctor Who - Time Fracture'ı inceliyor.

Doctor Who: Time Fracture

UNIT Karargahı, Londra.

16 Haziran 2021

3 Yıldız

Bilet Al

Doctor Who hayranı olmayan birinin bu gösteriye gideceğini veya bu incelemeyi okuyacağını pek sanmıyorum! Ben bir dizi tutkunuyum; tam bir 'Whovian' olmasam da kesinlikle bir 'Whoover' sayılırım. Immersive Everywhere ekibini ve tüm kadroyu, Rebecca Brower'ın harika tasarımıyla bizi alternatif dünyalara götüren 'Whoniverse' atmosferini bu denli başarıyla yarattıkları için kutlamak gerek. Her şey 1940'larda keşfedilen ve şimdi zamanın kendisini tehdit eden bir çatlak, yani 'Time Fracture'ın bulunduğu UNIT Karargahı'nda başlıyor. Daniel Dingsdale’in senaryosundaki asıl sorun, son sezonlarda olduğu gibi, 45 dakikalık şahane bir hikayenin iki saatlik bir 'özel bölüm' içine sıkışıp kalmış olması.

Benim için en büyük sıkıntı akustik ve sesti; bu ÇOK gürültülü bir gösteri. Farklı karakterlerin aynı anda seyircinin farklı bölümlerine bağırdığı anlar oldukça fazla. Seyircinin Zaman Çatlağı’ndan geçip rehberler eşliğinde farklı dünyalara dalması yaklaşık yarım saat sürüyor. Sinir bozucu derecede yüksek sesli bir yapım ve 2 metre boyunda biri olarak oyuncuların çoğundan en az bir kafa uzun olduğum halde, size herhangi bir sürprizbozan (spoiler) verme ihtimalim yok çünkü hiçbir şeyi tam duyamadım. Bir ara bir Nazi Termometresi aramamız söylendiğine eminim ama doğru duymuş olamam, değil mi? Zaten bulamadım da. Başka bir sahnede rehber şöminenin içinden emekleyerek geçmemi istedi; üzgünüm canım, ben Hobbit değilim. Gösteri duyulara tam bir saldırı niteliğinde, biraz sakinleşmeye ihtiyacı var.

Yine de pek çok artı puan var; özellikle enerji dolu ve anlattıkları hikayeye kendilerini tamamen adamış muhteşem bir yoldaş ve rehber kadrosu. Davros (mükemmel performansıyla Angus Brown) ile yüz yüze gelmek heyecan vericiydi ve Ağlayan Melekler (Weeping Angels) gerçekten korkutucu. (Hayır, ben değil, siz çığlık atıyordunuz!) Dalekler ve Cybermenler de var ama sadece kısa anlarda görünüyorlar; gösterinin onlara daha çok ihtiyacı var. Galaksiler arası barda geçen çok uzun bir aradan sonra nihayet Gallifrey’e vardığımızda ise, Zaman Lordları sadece bir düğmeye basıp gösteriyi bitirmek yerine, kliması olmayan bir odada uzun ve hararetli bir tartışmaya tutuşuyorlar. Gösteri bazen Birinci Doktor'un vakarlı ama ağır ilerleyen temposuna bürünüyor, halbuki On Birinci Doktor'un o coşkulu enerjisine çok daha fazla ihtiyacı var.

Buna rağmen hayranlar için keyif alacak çok şey var; gizli referanslar (balık parmak ve krema detayını yakaladığım için gurur duydum), Doktor’un tüm rejenerasyonlarının bir şekilde yer alması ve aileler için sunduğu eğlence gerçekten güzel. Yine de Ağlayan Melekler küçük izleyiciler için biraz fazla korkutucu olabilir mi? Dünyada olup biten her şeyi bir kenara bırakıp bu evrenden uzaklaşmak ve kendinizi başka dünyalara kaptırmak büyük bir keyif; zaman ve mekan açısından tam bir başarı.

Fotoğraflar: Mark Senior