GEÇMİŞTEN BUGÜNE: Blythe Jandoo

Throwback Thursday kuşağımızda bu hafta, West End'in son dönemdeki Joseph ve the Amazing Technicolor Dreamcoat ile Disney imzalı Aladdin yapımlarında rol alan Blythe Jandoo ile bir araya geliyoruz.

Blythe Jandoo Fotoğraf: Ruth Crafer 1) Çocukken sahne aldığın ilk oyun hangisiydi ve seni tiyatro dünyasına çeken ne oldu?

Bale yapmaya 3-4 yaşlarımda başladım ve buna bayılıyordum! Dans, hayatımın her zaman bir parçası olacaktı. Beni Müzikal Tiyatro ile tanıştıran oyun, Edinburgh'daki The Royal Lyceum Theatre'da sahnelenen Oz Büyücüsü oldu. Lyceum Gençlik Tiyatrosu'na gidiyordum, bu da oradaki çocuk oyuncu aranan profesyonel yapımlar için seçmelere girme şansım olduğu anlamına geliyordu. 12 yaşındayken Oz Büyücüsü'nde Munchkin/Ozian rollerinden birini kaptım ve sahnede olduğum her saniyeden büyük keyif aldım. O andan itibaren bu işin peşinden gitmek istediğimi anlamıştım.

2) Aladdin gibi büyük yapımların seçme süreci nasıldı?

Bugüne kadar yüzlerce seçmeye girdim ve en zorlu, en uzun süreçler West End'in dev prodüksiyonları içindi. Aladdin'in orijinal kadrosu için seçmelere girdiğimde yaklaşık 6-7 tur geçtim, finale kadar kaldım ama rolü alamadım. İki yıl sonra, daha fazla deneyim kazanmış ve başka harika işlerde çalışmış olarak tekrar denediğimde, sadece üç tur sonunda rolü aldım. Topluluk (ensemble) rolleri için genellikle önce dansla başlarsınız; bir kombinasyon ve ardından şova özgü teknik beceriler (örneğin akrobasi, high kick, step dansı) istenir. İkinci tur, kendi seçtiğiniz bir şarkıdır. Sonrasında genellikle tekrar dans eder ve şovdan parçalar söylersiniz. Eğer bir rolün yedeği (cover) olmanız düşünülüyorsa, o karakterin materyallerini okur veya söylersiniz. Final seçmesine gelindiğinde ise her şey birbiriyle uyumlu bir kadro oluşturmakla ilgilidir ve genellikle tüm kreatif ekip ile kast direktörünün önünde gerçekleşir.

3) Her akşam sahneye çıkmadan önce karaktere bürünme sürecin nasıl işliyor?

İlk büyük adım makyaj, peruk ve kostüm. Kelimenin tam anlamıyla karakterin ayakkabılarını giydiğiniz an, şahsen kendimi o dünyanın içinde buluyorum. Replikleri ve (varsa) aksanı çalışmak da sizi hazırlıyor. Sahne arkasındayken karakterde kalmam gerekmiyor, ancak sahneye çıkmadan hemen önce karakterimin hikayesinde az önce ne yaşandığını ve bir sonraki sahnede amacımın ne olduğunu düşünmeyi seviyorum.

4) Bize sahnedeki en güzel veya en komik anılarından birini anlatır mısın?

Sahnedeki en sevdiğim an, Aladdin'de Jasmine'i canlandırdığımda uçan halıyla havalanıp ilk kez 'A Whole New World'ü söylediğim andı. Hiçbir şey bunun yerini tutamaz. Starlight Express ise her zaman heyecan vericiydi; ben olmasam bile mutlaka birileri düşerdi ve ciddi bir durum olmadığı sürece bu çok komik olurdu. Gösteriye bir rampanın tepesinde başlamak unutulmaz bir deneyim.

Blythe Jandoo, Jasmine rolünde 5) Karantina günlerinde yaratıcılığını nasıl koruyorsun?

Kapanma sürecinde Pitlochry Festival Theatre ile çalışıyorum; eğitim videoları hazırlıyor, dans ediyor, şarkı söylüyor, yeni metinler üzerinde çalışıyor, şiir ve kısa öyküler okuyorum. Bu süreç beni gerçekten zinde tuttu. Ayrıca 'Aktörler/Şarkıcılar için Dans' dersimi çevrimiçi ortamda vermeye devam ediyorum; camiayla bağ kurmayı sevdiğim için bu harika bir deneyim oluyor. Arkadaşlarımla yaptığımız oyun okumaları da yaratıcı kalmam için yeni bir yol oldu.

6) Kulisinde her zaman bulabileceğimiz üç şey nedir? Uğurlu objeler, sahneye yardımcı olacak şeyler veya favori atıştırmalıklar gibi...

Kulisimde her zaman arkadaşlarımın ve ailemin fotoğraflarını bulundururum. Gün boyu tiyatroda olduğumda kendimi onlara yakın hissetmemi sağlıyor ve onları aramayı hatırlatıyor. Boğazımı sıcak tutmak için her zaman zencefilli şekerlerim ve beni oyuna hazırlayacak bir müzik ya da oyun aralarında dinlenip meditasyon yapmamı sağlayacak bir hoparlörüm vardır.

7) Şu sıralar dinlemekten en keyif aldığın müzikal albümü hangisi?

Bir arkadaşım beni yakın zamanda 'Girl From The North Country' ile tanıştırdı! İzleme şansım olmadı ama şarkılarına bayılıyorum.

8) Hayatın bir müzikal olsaydı adı ne olurdu ve neden?

Hayatım bir müzikal olsaydı adı “Tam Gaz İleri” olurdu çünkü hayatı böyle yaşıyorum! Her fırsatı değerlendiriyor ve her zaman 'evet' diyorum. Bazen rahatlamayı ve sadece 'olmanın' tadını çıkarmayı unutabiliyorum ama bu da öğrenmeye çalıştığım bir şey.