LGBTQ+ theaterhoogtepunten voor 2019

Paul T Davies werpt een blik op het lhbtq+-theater in het Verenigd Koninkrijk en selecteert zijn hoogtepunten van 2019.

De cast van The View Upstairs. Foto: Darren Bell

Wanneer ik terugkijk op mijn lhbtq+-recensies van het afgelopen jaar, valt het op dat — ondanks het enorme succes van stukken als Angels in America en The Inheritance op West End en Broadway — het meeste lhbtq+-theater zich nog steeds afspeelt in het Fringe-circuit. Het blijft geweldig om een juweeltje te ontdekken in de kleinere zalen, en ik ben me ervan bewust dat mijn selectie dit jaar, op verschillende manieren, behoorlijk politiek geladen is. Maar dat weerspiegelt de huidige tijd: onze vragen, onze uitdagingen en ons entertainment. Als homoseksuele man weerspiegelt de keuze wellicht onvermijdelijk mijn eigen geaardheid — helaas heb ik in Edinburgh veel van de L, de B en de T gemist, puur door tijdgebrek en overlappende schema's! Hier zijn mijn topkeuzes van 2019.

1. The View Upstairs - Soho Theatre

Deze productie zou sowieso bovenaan de lijst eindigen; het haalde met gemak mijn algemene top tien van het jaar. Als ik als jonge man had geworsteld met mijn geaardheid, dan had deze uitgesproken, trotse en politiek geëngageerde musical me met een klap uit de kast getrokken. Ik zeg het nogmaals: dit is niet alleen theater, dit is activisme!

Travis Alabanza in Burgerz. Foto: Lara Cappelli. 2. Burgerz - Edinburgh Festival Fringe

Nadat iemand een burger naar Travis Alabanza gooide en hen uitschold voor 'tranny', ontstond er een denkproces over hoe burgers worden gemaakt, hun constructie en hun ingrediënten. Het resultaat was de prachtige show van Travis, waarin een duet wordt gevormd met een cis-man uit het publiek. Bedachtzaam, grappig en eindigend — zodra de burger klaar was — met een ontroerende interactie met de zaal.

Scottee en de cast van Fat Blokes 3. Fat Blokes - Edinburgh Festival Fringe Hoewel ik de voorstelling voor het eerst zag aan het eind van 2018, hernam Scottee zijn sublieme danstheater dit jaar in Edinburgh. Het bevestigde voor mij dat dit een essentieel stuk is over lichaamsbeeld, het claimen van je identiteit, klasse en aantrekkingskracht. Het blijft een vitaal werk en samen met zijn show uit 2019, Class, daagde hij ons uit om onze eigen diep ingesleten vooroordelen onder ogen te zien.

Land Of My Fathers, Mothers and Other People. 4. Land Of My Fathers, Mothers and Other People - Edinburgh Festival Fringe

Natuurlijk is dit een persoonlijke keuze, en persoonlijker dan Rhys Slade-Jones’ autobiografische parel wordt het niet. Hij vertelt over zijn familiegeschiedenis, hoe het was om op te groeien als homo in de Welshe valleien en hoe zijn gemeenschap is getekend door de bezuinigingen. Hij nam het publiek mee naar de Treherbert Rugby Club voor een uur vol tranen van het lachen en van verdriet, gebracht door een meesterverteller.

Ben Allen en Jonathan Hyde in Gently Down The Stream. Foto: Marc Brenner 5. Gently Down The Stream - Park Theatre Mijn top vijf wordt prachtig afgerond door Martin Shermans schitterende generatie-overstijgende stuk, dat een homoseksuele relatie gebruikt om jaren aan geschiedenis te verkennen, met een glansrol voor Jonathan Hyde. Het was hier dat ik voor het eerst hoorde over de brandstichting in de Upstairs Bar, wat me vastberaden maakte om The View Upstairs te gaan zien. Meld je aan voor onze nieuwsbrief