Najciekawsze premiery i wydarzenia teatralne LGBTQ+ w 2019 roku

Paul T Davies przygląda się brytyjskiej scenie teatralnej LGBTQ+ i wybiera najciekawsze produkcje 2019 roku.

Obsada The View Upstairs. Fotografia: Darren Bell

Przeglądając moje tegoroczne recenzje spektakli LGBTQ+, wciąż widać wyraźnie, że pomimo wielkich sukcesów „Aniołów w Ameryce” czy „The Inheritance” na West Endzie i Broadwayu, większość teatru queerowego nadal tętni życiem głównie na scenach offowych (Fringe). Odkrywanie perełek w mniejszych teatrach jest niezwykle ekscytujące i mam świadomość, że mój wybór jest – na różne sposoby – mocno zaangażowany politycznie. Odzwierciedla to jednak dzisiejsze czasy: nasze pytania, wyzwania i to, co nas bawi. Jako gej, niemal nieuchronnie, skupiłem się na historiach bliskich mojej tożsamości – przyznaję, że w Edynburgu umknęło mi wiele produkcji z nurtów L, B i T, głównie przez brak czasu i nakładające się terminy. Oto moje zestawienie najlepszych tytułów 2019 roku.

1. The View Upstairs – Soho Theatre

Ten tytuł od początku był faworytem zestawienia i bez problemu trafił do mojej ogólnej dziesiątki najlepszych spektakli roku. Gdybym jako młody chłopak zmagał się ze swoją orientacją, ten głośny, dumni i politycznie odważny musical sprawiłby, że wybiegłbym z szafy z impetem. Powtórzę to raz jeszcze: to nie tylko teatr, to aktywizm!

Travis Alabanza w Burgerz. Fotografia: Lara Cappelli. 2. Burgerz – Edinburgh Festival Fringe

Kiedy ktoś rzucił w Travisa Alabanzę burgerem, wyzywając od „transoli”, sprowokowało to proces myślowy o tym, jak powstają burgery, z czego się składają i jak są konstruowane. Efektem jest genialny spektakl Travis, będący duetem z cispłciowym mężczyzną wybranym z widowni. Błyskotliwe, zabawne, a po „usmażeniu” burgera – kończące się poruszającą interakcją z publicznością.

Scottee i obsada Fat Blokes 3. Fat Blokes – Edinburgh Festival Fringe Choć pierwszy raz widziałem ten spektakl pod koniec 2018 roku, Scottee wznowił swój wyborny teatr tańca w tegorocznym Edynburgu, potwierdzając, że to niezwykle istotne dzieło o postrzeganiu własnego ciała, odzyskiwaniu tożsamości, klasowości i atrakcyjności. To wciąż żywy i ważny spektakl, który wraz z jego nową produkcją z 2019 roku – „Class” – rzucił nam wyzwanie, byśmy skonfrontowali się z własnymi, głęboko zakorzenionymi uprzedzeniami.

Land Of My Fathers, Mothers and Other People. 4. Land Of My Fathers, Mothers and Other People – Edinburgh Festival Fringe

Wybory te są oczywiście subiektywne, a trudno o coś bardziej osobistego niż autobiograficzna perełka Rhysa Slade-Jonesa. To historia o jego rodzinie, dorastaniu jako gej w walijskich dolinach i o tym, jak jego społeczność została spustoszona przez politykę cięć budżetowych. Przenosząc widownię do Treherbert Rugby Club, ten genialny gawędziarz zgotował nam godzinę pełną łez śmiechu i wzruszenia.

Ben Allen i Jonathan Hyde w Gently Down The Stream. Fotografia: Marc Brenner 5. Gently Down The Stream – Park Theatre Moje zestawienie idealnie domyka piękna, wielopokoleniowa sztuka Martina Shermana, która wykorzystuje relację dwóch gejów do zgłębienia historii społeczności LGBTQ+ na przestrzeni lat, z wybitną rolą Jonathana Hyde’a. To właśnie tutaj po raz pierwszy usłyszałem o podpaleniu baru „Upstairs”, co sprawiło, że po prostu musiałem zobaczyć The View Upstairs. Zapisz się do naszego newslettera