RECENSIE: Evita, Phoenix Theatre ✭✭✭✭

Emma Hatton als Eva Perón in Evita. Foto: Pamela Raith Evita

Phoenix Theatre

4 Sterren

Boek Tickets Bijna vijfenzestig jaar na de dood van Eva Perón en negenendertig jaar nadat de laatste en wat mij betreft beste samenwerking van Andrew Lloyd Webber en Tim Rice in première ging in het Prince Edward Theatre, is Evita terug in West End in het Phoenix Theatre voor een beperkt seizoen. Geregisseerd door Bob Tomson en Bill Kenwright, heeft deze Evita net een succesvolle UK-tournee afgerond. Je zou kunnen zeggen dat Evita een van de pioniers was van de 'British invasion' aan musicals die Broadway het vuur aan de schenen legde met hits als Cats, Les Misérables en The Phantom Of The Opera.

Gian Marco Schiaretti (Ché) en de cast van Evita. Foto: Pamela Raith

Met een strak decorontwerp van Matthew Wright en een enscenering die de actie grotendeels centraal stelt, zorgt deze productie ervoor dat geen enkel element van het verhaal je ontgaat. Onder leiding van Bill Deamer manoeuvreert en danst het ensemble op de pulserende ritmes en de grootsheid van Lloyd Webbers partituur, die nog steeds niets aan kracht heeft ingeboet. Het cynisme waarmee het onderwerp wordt benaderd, de scherpe, observerende teksten van Tim Rice en de structuur van de show maken het nog steeds twee meeslepende uren in het theater.

Gian Marco Schiaretti (Ché) en Emma Hatton (Eva) in Evita. Foto: Pamela Raith In de titelrol schittert Emma Hatton. Het is een fenomenale vertolking. Dit is een modern Assepoester-verhaal, maar dan één op een voortrazende stoomtrein richting het bal. Juist de snelheid van haar opkomst maakt haar uiteindelijke val zo ongelooflijk krachtig. Om van het dynamische Buenos Aires over te gaan naar het aangrijpende Lament en dat geloofwaardig over te brengen, is geen kleine opgave, maar Hatton schiet elke bal in het net met haar opwindende vertolking van een van de grootste moderne vrouwenrollen in de musicalwereld. Gian Marco Schiaretti maakt zijn West End-debuut als Ché. Met zijn constante commentaar van de zijlijn en een indrukwekkend stemgeluid is Schiaretti een welkome toevoeging aan deze productie. Zijn Ché is fysieker dan die van veel van zijn voorgangers, maar zijn krachtige zang geeft de interacties tussen Ché en Eva iets magisch. Nummers als And The Money Kept Rolling In krijgen door hem een enorme dynamische lift.

De cast van Evita. Foto: Pamela Raith

Als Juan Perón belichaamt Kevin Stephen-Jones perfect de militair die door zijn onverschrokken vrouw tot duizelingwekkende hoogten wordt gestuwd. Staatsmanachtig, politiek behendig maar schijnbaar zorgzaam: het is een solide prestatie waarbij je je afvraagt of hij nu om Eva zelf gaf of om haar politieke kapitaal.

Bill Kenwright, Bob Tomson en hun team hebben een sterke herneming neergezet. Mijn enige puntje van kritiek is dat het eens zo magnifieke grote orkest van Evita is gereduceerd tot slechts negen muzikanten. Er is duidelijk wat synthetisch gegoochel gaande. Hoewel de moderne versterking ervoor zorgt dat de enorme kracht van Lloyd Webbers partituur het publiek nog steeds kan overrompelen, wringt het in de stillere scènes waar het geluid wat dun aanvoelt. Evita is een musical die al heel lang deel uitmaakt van de soundtrack van mijn leven, en een grotere bezetting in de orkestbak had de show voor mij echt afgemaakt.

Toch, hoeveel andere grote Britse musicals zijn er sinds hun debuut al drie keer teruggekeerd naar West End? Ik durf te wedden dat we de show nog vaak terug gaan zien, maar deze herneming komt op een uitstekend moment nu er overal weer producties van Andrew Lloyd Webber opduiken.

Laten we echter niet vergeten Tim Rice te bedanken, van wie het idee voor deze show in de eerste plaats kwam.

EVITA TICKETS