RECENSIE: Exposure, St James Theatre ✭

Michael Greco (Miles Mason) en David Albury (Jimmy). Foto: Pamela Raith Photography Exposure

St James Theatre

29 juli 2016

1 ster

Boek Nu

Niet iedereen kan een musical schrijven. Het lijkt misschien eenvoudig, maar dat is het niet. Exposure, een nieuwe musical die momenteel in het St James Theatre te zien is, is daar een treffend voorbeeld van. Het toont aan hoeveel werk er verzet moet worden voordat een voorstelling commercieel wordt geproduceerd voor een betalend publiek. Het antwoord: aanzienlijk meer dan dit. Met alleen wat flitsende enscenering en technische snufjes ben je er nog niet.

Exposure is het geesteskind van schrijver, componist en tekstschrijver Mike Dyer, bijgestaan door meer dan een dozijn andere tekstschrijvers. Met de legende van Faust als fundament vertelt Exposure het verhaal van Jimmy, een fotograaf wiens vader (ook fotograaf) sneuvelde op de dag dat Jimmy werd geboren. We zien flarden van zijn jeugd, een vriend die een popster wordt, een relatie met een dakloos meisje en een celebrity-promotor die de duivel zou moeten voorstellen, maar uiteindelijk nogal tam blijft. Het geheel is verbazingwekkend flauw en onsamenhangend.

De cast van Exposure. Foto: Pamela Raith Photography

Geregisseerd door Phil Willmott en vervolgens tijdens de try-outs opnieuw geregisseerd door Dyer (volgens een inlegvel in het programmaboekje). Je krijgt het gevoel dat er geen kapitein aan het roer stond met genoeg autoriteit om te voorkomen dat dit schip op een ijsberg zou lopen. Iedereen die mij kent, weet dat ik musicals adem en leef. Het zit in mijn natuur om altijd iets positiefs te vinden, maar in dit geval ligt de fout bij het materiaal zelf. Er is simpelweg niets om mee te werken.

Dit is uiteraard niet de schuld van de cast. Zij zijn de enige reden dat deze show nog één ster krijgt; zonder hen zou er geen waardering mogelijk zijn. Er staat hier flink wat talent op het toneel. Natalie Anderson als Tara, Kurt Kansley als de vader, David Albury als Jimmy en het getalenteerde ensemble verdienen stuk voor stuk beter materiaal.

David Albury (Jimmy) en Natalie Anderson (Tara). Foto: Pamela Raith Photography

Een speciale vermelding gaat uit naar decor- en video-ontwerper Timothy Bird, die videoprojectie zeer effectief wist in te zetten, en naar Mark Collins en zijn band, die het maximale uit het povere aanbod haalden.

Exposure is zo kleurloos dat het zelfs de lijst met legendarische flops niet zal halen – je weet wel, die shows die schommelen tussen genialiteit en totale mislukking. Er is werkelijk niets aan deze productie dat een aanbeveling rechtvaardigt.

BOEK NU VOOR EXPOSURE