RECENSIE: Fat Jewels, Hope Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert het toneelstuk Fat Jewels van Joseph Skelton, met Robert Walters en Hugh Train in de hoofdrollen in The Hope Theatre.

Fat Jewels.

The Hope Theatre

11 juli 2018

4 sterren

Boek Nu

Nou, dit was een unieke theaterervaring voor mij! We kwamen bij The Hope Theatre aan en ontdekten dat de pub de wedstrijd Engeland tegen Kroatiu00eb uitzond; het was afgeladen vol, en mijn partner en ik waren de enige bezoekers die hadden geboekt. u201cWillen we het stuk nog steeds zien?u201d Nou, ja, als je de moeite hebt genomen, en de acteurs klaarstonden om voor ons op te treden. Zo begon een voorstelling waarin de acteurs een topprestatie leverden en een intense, boeiende productie neerzetten die in perfecte synergie was met de wisselende stemming van het voetbalpubliek beneden!

Pat is naar het huis van Danny gegaan voor u201ctherapieu201d, een systeem van spellen dat Danny heeft bedacht om Pat te helpen omgaan met zijn angsten en tekortkomingen in het leven. Danny herbergt echter zijn eigen onzekerheden; hij leeft gescheiden van zijn vrouw en kind en voelt zich nog steeds verantwoordelijk voor een verschrikkelijk ongeluk dat zijn zoon is overkomen. Danny is bovendien een kast-homoseksueel en heeft diepe gevoelens voor de veel jongere Pat. Hij gebruikt mannelijkheid en spelletjes om dichter bij hem te komen en intimiteit af te dwingen. Zijn bewering dat u201cdit een veilige plek isu201d blijkt totaal niet waar te zijn, en uiteindelijk reageert Pat boos en dwingt hij Danny om de waarheid onder ogen te zien.

In het kleine Hope Theatre en als de enige toeschouwers, voelde het letterlijk alsof we in iemands woonkamer zaten; de spanning was voelbaar. Als Danny geeft Robert Walters een perfecte vertolking van gebroken mannelijkheid, gevangen in de houding die zijn klasse en financiu00eble situatie van hem eisen, terwijl hij Danny's kwetsbaarheid perfect hanteert u2013 dit is een man die gewoon vastgehouden en geliefd wil worden. Hugh Train is perfect als Pat, nau00eff en te goedgelovig, maar hij vindt zijn eigen stem om duidelijk te maken wat onacceptabel is, en heeft de vluchtige hoop dat chantage Danny hem een kans zal geven op een u201cnormaalu201d leven. Het was goed om personages uit de lagere sociale klassen met zo'n realisme te zien; deze omgeving is geschreven vanuit het hart, niet vanuit de verte.

Het script van Joseph Skelton beweegt zich naadloos door hun vriendschap en naar de duistere kanten van verlangen en kwetsbaarheid. Ik vond dat het achtergrondverhaal nog wat meer uitgediept kon worden; ik weet nog steeds niet zeker hoe deze u201ctherapieu201d is ontstaan, en Pat verandert iets te gemakkelijk van iemand die nauwelijks weet hoe technologie werkt naar iemand die behoorlijk handig is met zijn mobiele telefoon. Toch is er een spanning, het best gesymboliseerd door een gevecht met een slaapzak waarbij je vreest voor de acteurs als ze vlak voor de tribune op de grond storten, die zich prachtig opbouwt en aan het slot een toon van hoop raakt. De uitstekende productie van Luke Davies verdient zeker een groter publiek, en voor mij is de manier waarop de acteurs de unieke uitdaging van de avond aangingen precies waar theater om zou moeten draaien. Een absolute aanrader.

T/m 21 juli 2018

BOEK NU VOOR FAT JEWELS