ELEŞTİRİ: Fat Jewels, Hope Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies, Joseph Skelton'ın kaleminden çıkan ve Robert Walters ile Hugh Train'in başrollerini paylaştığı Fat Jewels oyununu The Hope Theatre'da izledi.

Fat Jewels.

The Hope Theatre

11 Temmuz 2018

4 Yıldız

Hemen Bilet Alın

İtiraf etmeliyim ki bu benim için eşi benzeri olmayan bir tiyatro deneyimiydi! The Hope Theatre'a vardığımızda, alt kattaki pub'ın İngiltere - Hırvatistan maçını izleyen kalabalıkla dolup taştığını gördük; üstelik salondaki tek seyirci partnerim ve bendim. "Hala oyunu izlemek istiyor muyuz?" diye sorulduğunda, onca yolu gelmişken ve oyuncular bizim için sahneye çıkmaya hazırken cevabımız evet oldu. Böylece, oyuncuların adeta birer yıldız gibi parladığı, alt kattaki maç kalabalığının değişen ruh haliyle mükemmel bir uyum yakalayan, gerilim dolu ve keyifli bir yapım izledik!

Pat, hayattaki kaygıları ve yetersizlik hissiyle başa çıkmak için Danny'nin geliştirdiği "terapi" yöntemlerini ve oyunları deneyimlemek üzere Danny'nin evine gelmiştir. Ancak Danny de kendi güvensizlikleriyle boğuşmaktadır; eşinden ve çocuğundan ayrı yaşayan bu adam, oğlunun başına gelen korkunç bir kazanın sorumluluğunu hala omuzlarında taşımaktadır. Aynı zamanda cinsel kimliğini saklayan Danny, kendisinden çok daha genç olan Pat'e karşı derin duygular beslemekte ve onunla yakınlık kurmak için maskülen tavırları ve oyunları bir araç olarak kullanmaktadır. "Burası güvenli bir yer" iddiasının ne kadar asılsız olduğu ortaya çıkınca, Pat öfkeyle karşılık verir ve bazı acı gerçeklerin gün yüzüne çıkmasını sağlar.

The Hope Theatre gibi butik bir mekanda tek seyirci olmak, kendimizi birinin oturma odasındaymışız gibi hissettirdi ve gerilim iliklerimize kadar işledi. Robert Walters, canlandırdığı Danny karakterinde; sınıfının ve maddi durumunun gerektirdiği dış görünüşe sıkışmış, ancak sevilmeye ve şefkate muhtaç o kırılgan adamı mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Hugh Train ise saf ve aşırı güven duyan Pat rolünde kusursuz; hem sınırlarını net bir şekilde çizmeyi başarıyor hem de Danny'ye şantaj yaparak "normal" bir hayata başlama umudunu taşıyor. Alt sınıf karakterlerin bu kadar gerçekçi işlendiğini görmek harikaydı; bu dünya belli bir mesafeden değil, kalpten hissedilerek yazılmış.

Joseph Skelton'ın metni, dostluktan arzunun ve kırılganlığın karanlık sularına pürüzsüz bir geçiş yapıyor. Hikayenin arka planının biraz daha açılması gerektiğini düşünüyorum; bu "terapi" sürecinin nasıl başladığı hala belirsiz ve Pat'in teknolojiye yabancıyken bir anda cep telefonunda ustalaşması biraz hızlı gelişiyor. Yine de, özellikle koltukların çok yakınında yere çakıldıkları uyku tulumu kavgası sahnesiyle somutlaşan gerilim, oyun boyunca harika bir ritimle yükselip alçalıyor ve finalde umut dolu bir tona ulaşıyor. Luke Davies'in bu başarılı prodüksiyonu kesinlikle daha büyük kitlelere ulaşmayı hak ediyor; oyuncuların bu özel gecedeki zorluğun üstesinden gelme biçimi, tiyatronun asıl ruhunu yansıtıyor. Kesinlikle tavsiye ederim.

21 Temmuz 2018'e kadar

FAT JEWELS İÇİN HEMEN BİLET ALIN