RECENSIE: Gorgon - A Horror Story, Vault Festival 2020✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt Gorgon - A Horror Story, nu te zien als onderdeel van het Vault Festival 2020 in The Vaults, Londen.

Gorgon: A Horror Story Cavern, Vault Festival, Londen Vier sterren Vault Festival Website

Grand-Guignol ontmoet Hammer House of Horror via This Life in Elf Lyons’ nieuwe voorstelling, Gorgon: A Horror Story. In de perfecte setting van een van de gewelven van het Vault Festival creëert ze een oprecht huiveringwekkend verhaal, gebruikmakend van een arsenaal aan middelen, van licht- en geluidseffecten tot een rauwe manier van vertellen. Het resultaat is misselijkmakend, weerzinwekkend en zo gitzwart als maar kan – gegarandeerd een genot voor liefhebbers van klassieke horror.

Het verhaal is kundig opgebouwd uit losse fragmenten die aan het eind knap samenkomen. Een politieagent lucht zijn hart bij een therapeut, een podcastmaker doet verslag van haar nieuwste true-crime-onderzoek, een forensisch expert deelt details over een bloederige meervoudige moord. En tussendoor schakelen we steeds terug naar een jonge vrouw, Diana, die gemoedelijk kletst over haar leven en haar rotdaag waardoor ze zich behoorlijk kwaad voelt. Ondanks een moeilijke jeugd en de mysterieuze verdwijning van haar ouders, houdt ze een vrolijke houding aan terwijl ze dealt met een controlerend vriendje, een stijve huisgenoot en zorgen over haar vermiste zus, Freya. Gekleed in een vreemde outfit van bruine flarden en een masker, wordt ze door Lyons gespeeld met een sympathieke warmte en charme die geen moment verslapt, zelfs niet wanneer ze vertelt over haar passie voor taxidermie en de diverse technieken daarvan. Een uitgebreid scala aan personages wordt met indrukwekkende veelzijdigheid vertolkt door Natalie Williams en David Houston (inclusief Diana’s giftige vriendje dat op verontrustende wijze vernoemd is naar de criticus van de Telegraph, Tristram Saunders).

Met een geraffineerd lichtontwerp van Lesley Talbot en een soundscape van Molly Isaac wordt vanaf het begin een onbehaaglijk sfeertje neergezet. Dankzij ontwerpster Sophia Pardon wordt het publiek ondergedompeld in dit nachtmerrie-scenario, omringd door afgehakte hoofden en vreemd uitziende paspoppen. Voor extra luguber plezier maakt de voorstelling gebruik van live foley-geluidseffecten op het podium, waarbij de acteurs alledaagse geluiden nabootsen – van ingewanden verwijderen tot villen.

Deze horrorvertelling doet denken aan de excessen van de bloederige melodrama's van het beruchte Parijse Théâtre du Grand-Guignol en is dan ook niet voor de gevoelige zenuwen, al bleef het onduidelijk of dat ook de reden was dat een toeschouwer flauwviel op de avond dat ik er was. In feite is er weinig echt bloed en gore te zien; de meeste horror vindt plaats in je eigen verbeelding, opgeroepen door woorden en geluid.

Te zien op het Vault Festival tot en met 9 februari 2020.

VAULT FESTIVAL WEBSITE Bekijk de komende Vault Festival Highlights