RECENSIE: Jersey Boys, New Victoria Theatre Woking ✭✭✭✭

Douglas Mayo recenseert Jersey Boys, nu te zien in het New Victoria Theatre in Woking als onderdeel van de huidige Britse tournee.

Decan Egan, Dayle Hodge, Simon Bailey en Lewis Griffiths in Jersey Boys. Foto: Brinkhoff Mogenberg Jersey Boys

New Victoria Theatre, Woking (UK Tour)

17 oktober 2018

4 Sterren

Tourneeplanning

Jersey Boys is de muzikale vertelling van het verhaal van Frankie Valli and the Four Seasons; van hun prille begin in de volksbuurten van New Jersey tot hun opname in de Rock and Roll Hall of Fame. Het is het ongelooflijke relaas van vier jongens die alle verwachtingen tartten en een aantal van de meest memorabele nummers van de afgelopen vijftig jaar produceerden.

Het genie achter het wereldwijde succes van de show (naast het talent op het podium) is het ijzersterk gestructureerde script van Marshall Brickman en Rick Elice. Zij splitsen het verhaal op in vier delen, waarbij elk bandlid als verteller optreedt. Dit zorgt voor verschillende unieke perspectieven die dit relaas tot een meeslepende kijkervaring maken.

Als Frankie Valli was Dayle Hodge dynamisch en zette hij een personage neer vol integriteit. Valli's stem is een uniek instrument en Hodge wist het materiaal met indrukwekkende kracht aan te pakken. Zijn vertolking van 'Can't Take My Eyes Off You' kreeg de hele zaal plat. Hoe hij het doet weet ik niet, maar indrukwekkend is het zeker.

De Australische import Declan Egan vertolkt de rol van Bob Gaudio met een bewonderenswaardig gemak en de nodige charme. Zijn scènes met Hodge maken meer dan duidelijk hoe de vriendschap met Valli al die jaren heeft kunnen standhouden. Met een warme stem en een licht sullige uitstraling in de eerdere scènes, was Egans 'Oh What A Night' een absoluut hoogtepunt.

De Tommy DeVito van Simon Bailey is heerlijk narcistisch. Hij wordt volledig boven zijn macht gespeeld, maar zijn bravoure en rotsvaste geloof in zichzelf — zelfs terwijl hij in een financieel moeras wegzakt — maken dit verhaal zo fascinerend. Het zou makkelijk zijn om DeVito puur als de slechterik neer te zetten, maar Bailey vindt de juiste balans waardoor het publiek begrip krijgt voor dit complexe personage.

Lewis Griffiths kruipt perfect in de huid van Nick Massi. Met een prachtige, diepe basstem die naadloos opgaat in de harmonieën van de vroege hits, vormt hij een boeiend portret van een zeer ongebruikelijke man.

Samen maken ze fantastische muziek; de ene na de andere hit komt voorbij tijdens het verhaal. Je vergeet bijna hoeveel van deze nummers echte klassiekers zijn geworden. Doordat de 'vierde wand' wordt doorbroken en de bandleden het publiek rechtstreeks toespreken, raak je als kijker volledig betrokken bij hun verhaal.

Muzikaal gezien valt er op deze productie niets aan te merken. Het kleine ensemble onder leiding van Francis Goodhand, op diverse momenten aangevuld door de cast, vormt de perfecte begeleiding voor de zang. Dankzij het geluidsontwerp van Steve Canyon Kennedy gaat er geen woord verloren, terwijl de sfeer van een liveconcert behouden blijft.

Mijn enige kanttekening is dat de eerste twintig minuten wat gehaast aanvoelden. Ik begrijp dat het verhaal pas echt vaart krijgt zodra de Four Seasons eenmaal gevormd zijn, maar sommige scènes en dialogen waren in het begin wat onduidelijk. Zodra we 'Sherry' bereikten, waren we echter in goede handen en was het puur genieten van de herinneringen en de geweldige muziek.

Al met al is Jersey Boys een uiterst gelikte productie. De regie van Des McAnuff en de choreografie van Sergio Trujillo blijven ook tijdens de tournee ijzersterk, maar het is uiteindelijk de fenomenale zang van Hodge die deze tourversie van Jersey Boys absoluut de moeite waard maakt.

JERSEY BOYS TOURNEEPLANNING