RECENSIE: National Youth Theatre Monologen, Nick Hern Books ✭✭✭✭

Paul T Davies bespreekt National Youth Theatre Monologues, samengesteld door Michael Bryher en uitgegeven door Nick Hern Books.

National Youth Theatre Monologues.

Michael Bryher

Nick Hern Books.

4 Sterren

Bestel nu

Dit informatieve en prettige auditieboek, met zorg samengesteld door Bryher, bevat 75 monologen voor audities. Hoewel de focus ligt op jongeren, overstijgen veel teksten de leeftijdscategorie van het jeugdtheater. De inleiding helpt de lezer het boek optimaal te benutten; elke tekst is voorzien van personage- en scène-analyses waarbij vragen worden gesteld als: tegen wie praat het personage en wat is hun doel? Er is een breed scala aan monologen om uit te kiezen, aangevuld met advies over genderidentiteit en fluïditeit, spontaniteit, het omgaan met zenuwen en de noodzaak om het hele stuk te lezen in plaats van alleen de monoloog. Naast de toelichting bij elke tekst bevat het boek uitstekende oefeningen, zoals het bijhouden van een dagboek, het tekenen van het personage als woorden tekortschieten en het maken van een moodboard.

Dit alles komt aan bod nog voordat de monologen zelf beginnen, en ik durf te wedden dat elke acteur hier een flink aantal sterke tekstfragmenten uit haalt om verder te onderzoeken en te leren! Elke monoloog is geschreven door een auteur die verbonden is geweest aan het National Youth Theatre. Onder deze geprezen schrijvers bevinden zich Peter Terson — wiens Zigger Zagger het eerste NYT-stuk ooit was en nog steeds indruk maakt — Barrie Keefe, Shelly Silas, Zawe Ashton, Carol Ann Duffy en James Graham. Klassiekers zoals Lorca’s Bloedbruiloft, Koning Oedipus en Murder in the Cathedral van T.S. Eliot staan zij aan zij met hedendaagse bewerkingen zoals The Reluctant Fundamentalist, Pigeon English en Private Peaceful. Aanvankelijk vreesde ik, wellicht door de volgorde van de teksten, dat de selectie wat te veel gefocust was op het stedelijke Londen. Maar hoe meer ik las, hoe meer de collectie zich opende met een breder bereik, met Brian Friels Dancing at Lughnasa en Barry Hines' Kes als prachtige voorbeelden.

Het boek bereikt wat elke monologenbundel zou moeten doen: het laat de lezer kennismaken met nieuw werk en wellicht onbekende toneelschrijvers, stimuleert het enthousiasme om het volledige stuk te lezen en wijst de weg naar het verkrijgen van het complete script. Er zijn reflecties en adviezen van NYT-alumni zoals Rachael Stirling en Jo Cassidy, en auditietips van onder andere Matt Lucas en Helen Mirren. Bovenal is het toegankelijk, inspirerend en vermakelijk; een essentiële toevoeging aan de reeds bestaande collecties monologen.