ELEŞTİRİ: National Youth Theatre Monologları, Nick Hern Books ✭✭✭✭

Paul T Davies, Michael Bryher tarafından derlenen ve Nick Hern Books tarafından yayımlanan National Youth Theatre Monologues kitabını inceliyor.

National Youth Theatre Monologues.

Michael Bryher

Nick Hern Books.

4 Yıldız

Şimdi Sipariş Verin

Bryher tarafından ustalıkla bir araya getirilen bu bilgilendirici ve keyifli seçki, öncelikle gençleri hedefleyen ancak çoğu zaman gençlik tiyatrosu yaş sınırlarını aşan 75 tiradı bir araya getiriyor. Giriş bölümü, okuyucuya kitabı en verimli şekilde nasıl kullanacağı konusunda rehberlik ederken, her tirada karakter ve sahne analizleri eşlik ediyor; karakterin kiminle konuştuğu, amacının ne olduğu gibi kilit sorular soruluyor. Çok geniş bir monolog yelpazesi sunulmakla birlikte, toplumsal cinsiyet kimliği ve akışkanlığı üzerine tavsiyeler veriliyor; sadece monoloğu değil oyunun tamamını okumanın önemi, doğaçlama, sahne heyecanıyla başa çıkma gibi konularda yol gösteriliyor. Her konuşma için sunulan rehberin yanı sıra günlük tutma, kelimelerin yetersiz kaldığı durumlarda karakteri çizme ve bir ilham panosu (mood board) oluşturma gibi oldukça başarılı egzersizler de mevcut.

Tüm bunlar monologlardan önce sunuluyor ve herhangi bir oyuncunun buradan cebinde araştırıp ezberleyeceği birkaç güçlü tiratla ayrılmayacağına inanmak güç! Her bir monolog, National Youth Theatre (Ulusal Gençlik Tiyatrosu) ile yolları kesişmiş bir yazar tarafından kaleme alınmış. Seçkin yazarlar arasında NYT'nin ilk oyunu olan ve etkisini hâlâ koruyan Zigger Zagger'ın yazarı Peter Terson'ın yanı sıra Barrie Keefe, Shelly Silas, Zawe Ashton, Carol Ann Duffy ve James Graham yer alıyor. Lorca’nın Kanlı Düğün’ü, Kral Oedipus ve T.S. Eliot’un Katedralde Cinayet’i gibi klasikler; Gönülsüz Köktendinci (The Reluctant Fundamentalist), Pigeon English ve Private Peaceful gibi çağdaş uyarlamalarla yan yana geliyor. Belki de tiratların diziliminden dolayı bir noktada metinlerin biraz fazla kentsel ve Londra merkezli olduğunu hissetsem de, okudukça Brian Friel’den Lughnasa’da Dans ve Barry Hines’tan Kes gibi güzel örneklerle yelpazenin genişlediğini ve koleksiyonun açıldığını gördüm.

Kitap, bir monolog antolojisinin yapması gereken her şeyi başarıyor: Okuyucuyu yabancı olabileceği yeni eserler ve oyun yazarlarıyla tanıştırıyor, oyunun tamamını okuma isteği uyandırıyor ve tam metne nasıl ulaşılacağı konusunda yol gösteriyor. Kitapta Rachael Stirling ve Jo Cassidy gibi NYT mezunlarının görüş ve önerilerinin yanı sıra Matt Lucas ve Helen Mirren gibi isimlerin seçmelere yönelik ipuçları da yer alıyor. Hepsinden önemlisi, erişilebilir, ilham verici ve eğlenceli olan bu eser, mevcut monolog koleksiyonları arasında mutlaka bulunması gereken bir kaynak.