RECENSIE: Palmyra, Pulse Festival, New Wolsey Theatre ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Palmyra, gepresenteerd als onderdeel van het Pulse Festival in het New Wolsey Theatre

Palmyra.

Pulse Festival in het New Wolsey Theatre, Ipswich.

9 juni 2018

5 Sterren

Informatie over het Pulse Festival

De antieke stad Palmyra was een van de best bewaarde steden ter wereld. Tot 2015, toen IS de macht over de stad overnam, de tempels (Bel en Baalshamin) vernietigde, de graven plunderde en het amfiteather gebruikte als decor voor executies. Een jaar later, nadat IS uit de stad was verdreven, begon de wederopbouw geleidelijk aan, ook al was de geschiedenis en cultuur uitgewist.

Bertrand Lesca en Nasi Voutsas hebben een prachtig, gewelddadig, gespannen en verontrustend stuk gecreëerd over vernietiging, wraak, barbarij en beschaving. Ze doen dit met kapotgeslagen servies, waarbij het podium langzaam maar zeker wordt gevuld met puin en stof, totdat het weer wordt opgeruimd. Het begint met de mannen die een dans op skates uitvoeren, wat geleidelijk omslaat in geweld en agressie. Lesca kleineert Voutsas en probeert het publiek aan zijn kant te krijgen, terwijl een hamer een verontrustende dreiging vormt – zelfs wanneer deze door een toeschouwer uit de ruimte wordt verwijderd. Bertrand komt simpelweg terug met een grotere hamer. De hele tijd ben je je ervan bewust dat dit is hoe kinderen zich gedragen. Dit is hoe jongens zich gedragen. Dit is hoe mannen zich gedragen.

De krachtige, zorgvuldig gekozen metaforen voegen diepere betekenislagen toe aan de weergave van de verwoesting van Palmyra. Het duo verbeeldt elke toxische en destructieve relatie waar jij, je vrienden of familie ooit mee te maken hebben gehad. Wanneer Lesca uit de ruimte wordt gezet, ruimt Voutsas het puin op en begint aan zijn eigen dans, wat een sprankje hoop biedt voor toekomstig herstel. Ik vond dit een indrukwekkende voorstelling; het durft de spanning tot het uiterste te drijven zonder belerend te worden. Uitmuntend.