RECENSIE: Squad Goals, Dagenham and Redbridge Football Club ✭✭✭✭

Paul T Davies bespreekt Squad Goals van Michelle Payne, gepresenteerd door Caspa Productions bij Dagenham and Redbridge Football Club.

De cast van Squad Goals. Foto: Zac Cooke Photography Squad Goals. Dagenham and Redbridge Football Club.

4 Sterren

Boek Tickets

Dit is pas de tweede keer dat ik een voetbalstadion heb bezocht, wat je waarschijnlijk al vertelt dat ik geen grote voetbalfan ben. Maar beide keren was het voor een theatervoorstelling, en mijn grote complimenten aan Caspa Productions voor het opzetten van deze meeslepende, locatie-specifieke en trefzekere productie over vrouwenvoetbal. Het is een volledig coronaproof locatie; de instructies zijn helder en de veiligheid van zowel publiek als cast staat voorop, in een setting die uitstekend geschikt is voor social distancing. Mocht je twijfelen om te gaan: geen zorgen, het is de ervaring meer dan waard!

Ik zag de voorstelling tijdens een regenachtige matinee voor een klein publiek, en het team dat ik zag wist de energie flink op te schroeven om het publiek mee te krijgen. Op sommige momenten, wanneer scènes voor kleine groepjes werden gespeeld, neigde het acteerwerk naar het overdrevene, maar aangezien het publiek klapte en juichte tijdens de voetbalreeks, werkte het overduidelijk. Het script van Michelle Payne richt zich op de opkomst van het vrouwenvoetbal en tackelt de stereotypen waar de vrouwen mee te maken krijgen. Soms wordt het feministische betoog een tikkeltje belerend. Ook had ik graag meer willen weten over sommige personages; ik zat in het supportersvak van de 'Daggers' en leerde mijn zes personages dus beter kennen dan de tegenstander. (Er is een lesbische verhaallijn die wat geforceerd aanvoelde, maar die speelde zich geloof ik af bij het andere team, dus dat kreeg ik niet helemaal mee.) Desondanks is het een levendige groep waar we vol overgave voor hebben gejuicht!

De cast van Squad Goals. Foto: Zac Cooke Photography

Het is zo'n hecht ensemble dat het bijna flauw voelt om specifieke acteurs eruit te lichten, maar Kia Brame was heerlijk heerlijk dommig als Sharkey, Giorgia Falcioni een innemende en grappige Italiaanse spits als Assassina, en Lucy Aistone een uitstekende Lexi, die het 'Essex girl'-stereotype doorbreekt door te voetballen maar tegelijkertijd dol te zijn op beautybehandelingen. Jamie Corner was erg geestig als de 'token male' Shane, de zwakste schakel van het team! Wat dit stuk echter écht naar een hoger niveau tilt boven een doorsnee blik op vrouwenvoetbal, is de voortreffelijke choreografie van Sundeep Saini. De voetbalwedstrijd in de tweede helft wordt gespeeld op een denderende soundtrack en volledig vertolkt via dans en beweging. Hierin komt alle spanning en dramatiek van zowel voetbal als theater prachtig samen.

Het grootste compliment dat ik de show kan geven, is dat op een koude, natte middag elke toeschouwer een glimlach op het gezicht had die zelfs door de mondkapjes heen straalde. Het viel me op dat beide instituten – zowel het theater als voetbalclubs op het niveau van Dagenham and Redbridge FC – momenteel vechten voor hun voortbestaan. Als je ze kunt steunen, ga dan vooral kijken naar dit prachtige stuk over 'the beautiful game'.

Tot 10 oktober: /buy-tickets