RECENSIE: The Last Return, Traverse Theatre, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert The Last Return in het Traverse Theatre tijdens de Edinburgh Fringe 2022.

The Last Return.

Traverse Theatre

4 Sterren

Boek Tickets

Een warm welkom voor de terugkeer van Druid naar het Fringe Festival met Sonya Kelly's vlijmscherpe satire over de strijd om de nieuwe wereldorde. Voor de populairste show van de stad zijn geen kaarten meer beschikbaar, maar een hoopvol groepje sluit aan in de rij voor retourkaarten. De foyer van het theater, prachtig ontworpen door Francis O’Connor, oogt naturalistisch en verraadt niets van de surrealistische gebeurtenissen die op het punt staan zich te ontvouwen. De grappen over in de rij staan en waar die precies begint, zullen herkenbaar zijn voor elke Fringe-bezoeker. Maar het wordt grimmiger wanneer de strijd om de eerste plek in de rij intensiever wordt, terwijl noodweer losbarst en de kans op een retourkaartje toeneemt.

De Ticketmedewerker, een glansrol van Anna Healy, gaat strikt over de kaarten en de kaarten ALLEEN. Ze neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor de rij (leden van de wachtrij worden geacht zich beschaafd te organiseren) en houdt zich rigide aan haar instructies en omroepen tot ze gedwongen wordt in te grijpen. Umbrella Woman (Fiona Bell) vertegenwoordigt Schotland; fel onafhankelijk en uit op de eerste plek in de rij waar Britain (Bosco Hogan) al staat, zoals hij bij elke voorstelling heeft gedaan. Vanwege een zwakke blaas heeft hij echter nog nooit een voorstelling tot het einde kunnen uitzien, en het theater hanteert een strikt beleid dat tussentijds weer naar binnen gaan verbiedt. Uit het niets verschijnt America (Fionn O Loingsigh) in de foyer, in de overtuiging dat hun rechtmatige plek vooraan is, en de voorstelling nodig heeft als therapie voor militaire PTSS. Er is één lege stoel met een rugzak erop, die toebehoort aan een meisje in het café, en Naima Swaleh speelt de Woman in Pink; zij "wacht op een vriend" en blijft geduldig tot het moment dat ze commentaar geeft op het gedrag van de westerse beschaving.

De cast is uitmuntend en speelt elke grap en sfeerwisseling met gemak weg. Het stuk bouwt de spanning en de lach op fenomenale wijze op, met gebeurtenissen die het publiek totaal niet ziet aankomen! Deze surrealistische klucht vertelt meer over immigratie en kolonisatie dan welk ander stuk dat ik over dit onderwerp heb gezien en heeft een zeer onverwacht en wonderschoon einde. Slim en vlijmscherp: een absolute aanrader.

23-28 augustus

Meer Edinburgh Fringe Recensies Meld je aan voor onze mailinglijst