RECENSIE: The Play That Goes Wrong, Duchess Theatre ✭✭✭✭

The Play That Goes Wrong

Duchess Theatre

7 april 2015

4 Sterren

BESTEL TICKETS

Een toeschouwer is het podium opgeroepen om twee onhandige technici te helpen bij de laatste voorbereidingen voor de presentatie van 'Murder At Haversham Manor' door de Cornley Polytechnic Drama Society. Het is onvervalste slapstick: deuren die niet opengaan, schouwen die naar beneden denderen en andere kolderieke capriolen die het publiek direct duidelijk maken wat hun te wachten staat zodra de voorstelling echt van start gaat.

Dit is The Play That Goes Wrong, dat al sinds afgelopen september in het Duchess Theatre speelt. Acht maanden later lijkt de productie zich definitief te hebben gevestigd als een komische hit van jewelste.

Wat begon als een eenakter, bedacht door leden van de Mischief Theatre Company, is inmiddels uitgegroeid tot een volwaardige avondvullende voorstelling van twee akten.

The Play That Goes Wrong wordt gedragen door een getalenteerde cast van acht personen, die alles op alles zetten en met een enorme energie de zaal onbedaarlijk aan het lachen krijgen.

Vanaf de openingstoespraak door de regisseur (gespeeld door Leonard Cook) is het zonneklaar dat dit geen doorsnee amateur-moordmysterie wordt. We worden herinnerd aan eerdere castingblunders bij hun productie van de musical 'Cat' en de kleurenblinde ontwerper die hun versie van 'Joseph and his Amazing Technicolour Dreamcoat' volledig in de soep liet lopen.

Vanaf daar gaat het alleen maar bergafwaarts. Het drama begint en binnen de kortste keren loopt alles spaak. Teksten worden vergeten, de acteerprestaties zijn abominabel en de inspanningen van de acteurs werken elkaar zozeer tegen dat het ontaardt in een catastrofale puinhoop. Maar het is werkelijk hilarisch.

De cast, bestaande uit Rob Falconer, Greg Tannahill, Henry Lewis, Jonathan Sayer, Charlie Russell, Nancy Wallinger, Leonard Cook en Adam Byron, vormt een ijzersterk ensemble. Dit is razendsnelle comedy: de timing die nodig is om de fysieke humor te laten slagen, zou menig professionele komiek jaloers maken.

Net als bij 'The Mousetrap' is de ontknoping van de whodunnit heilig. Gelukkig zou ik u niet eens kunnen vertellen wie de dader is, omdat ik veel te druk was met lachen om de knotsgekke climax van deze heerlijke theateravond.

Naast de cast verdient decorontwerper Nigel Hook een speciale vermelding. Hooks creatie moet in de breedste zin van het woord als een personage worden beschouwd. Het decor is de ultieme speeltuin voor dit klungelige gezelschap en de werking ervan vormt de motor van de show. Terwijl de zaal dubbelklapt van het lachen, gaat het op het toneel van kwaad tot erger. Let goed op, want er zitten talloze technische vernuften in het decor verwerkt die u versteld zullen doen staan.

The Play That Goes Wrong heeft hier en daar een moment waarop de grap iets te lang wordt uitgerekt, maar een ijzersterke tweede akte zorgde ervoor dat de uitverkochte zaal tijdens onze voorstelling om meer brulde.

Het is geweldig om een voorstelling te zien die al een tijdje draait voor een betalend publiek, in plaats van voor de gebruikelijke persvloot. The Play That Goes Wrong oogt fris, levendig en het publiek geniet er evenzeer van als tijdens de première-week. De show heeft zojuist aangekondigd te verlengen tot in 2016, dus er is geen enkel excuus om deze fantastische komedie te missen. Sommigen van ons zullen zeker nog vaker terugkomen.

BESTEL TICKETS VOOR THE PLAY THAT GOES WRONG