RECENSIE: Worst Wedding Ever, New Wolsey Theatre ✭✭✭

Worst Wedding Ever

New Wolsey Theatre

2 maart 2017

3 Sterren

Boek tickets voor New Wolsey Boek tickets voor Queens Theatre Hornchurch

Er zijn niet veel hedendaagse toneel- en scenarioschrijvers die kunnen beweren een bekende naam te zijn in elk huishouden. Met het succes van Broadchurch en zijn aanstaande rol bij Doctor Who, is Chris Chibnall een van die schrijvers. Gebaseerd op zijn eigen ervaringen – en die van ons allemaal – met bruiloften, en dan vooral de dramatische, viert Worst Wedding Ever de momenten waarop alles hopeloos misgaat. Tijdens de voorstelling was duidelijk merkbaar dat het publiek veel herkende in de hectische voorbereidingen. Chibnall heeft een sterk personage-ensemble neergezet dat de komedie en het drama moeiteloos draagt. Wat me opviel, althans wat betreft heteroseksuele bruiloften, is dat het uiteindelijk allemaal draait om de dynamiek tussen moeders en dochters.

Het jonge stel Rachel en Scott wil een bescheiden bruiloft omdat ze krap bij kas zitten. De moeder van de bruid wil daar echter niets van weten en praat Rachel langzaam een droomhuwelijk in het ouderlijk huis aan. Het stuk bouwt op naar de chaotische trouwdag, maar het is een lange, trage aanloop. Gelukkig zijn er een paar sterke vertolkingen die voor de nodige lachsalvo's zorgen. Julia Hills is uitmuntend als Liz, de moeder van de bruid; haar komische timing is perfect en naarmate het stuk vordert, maakt ze van Alison een gelaagd personage waar je echt om gaat geven. Ze vormt een uitstekend duo met Derek Frood als haar echtgenoot Mel, de gemoedelijke wederhelft die zijn eigen geheimen en onhandigheden probeert te verbergen. Deze koppeling werkt erg goed en vormt de ruggengraat van het stuk. Elisabeth Hopper slaagt erin om als de aanstaande bruid het beste te maken van een (vooral in de eerste helft) wat eendimensionale rol, en Nav Sidhu is zeer overtuigend als de lieve, onschuldige bruidegom. Elizabeth Cadwallader steelt bijna de show als de licht alcoholische, verbitterde zus Alison; ze geniet zichtbaar van de rol.

Nadat de hele eerste akte is gebruikt om de kiem te leggen voor de huwelijksramp, vertraagt Chibnall de boel nog verder door aan het begin van de tweede akte nieuwe personages te introduceren, waardoor de onvermijdelijke farce wordt uitgesteld. Uiteindelijk voegen deze personages weinig toe, behalve wat extra drama, en je kunt je afvragen of ze echt nodig zijn; onze focus ligt immers bij de familie. Sommige scènes liggen er wat dik bovenop, maar het ensemble speelt het laatste halfuur briljant. Het is een stuk dat duidelijk geïnspireerd is door Alan Ayckbourn, en sommige onthullingen voegen een mooie laag melancholie toe aan het verhaal, ook al voelen ze soms wat geforceerd. Dit stuk zal de theaterwereld niet op zijn grondvesten doen schudden, maar het doet precies wat het belooft: het is vermakelijk, mede dankzij de uitstekende bruiloftsband die af en toe onverwachts opduikt uit het fraaie decorontwerp van James Button.

BOEK TICKETS VOOR WORST WEDDING EVER IN HET WOLSEY

BOEK TICKETS VOOR WORST WEDDING EVER IN HORNCHURCH