BINNENKORT: The Unblinding

Julian Eaves bekijkt The Unblinding, een voorstelling die een hightech draai geeft aan het traditionele muzikale verteltheater.

Sarah Henley zou wel eens een van de meest verbazingwekkende nieuwe talenten in de Britse musicalwereld kunnen zijn. In de eeuwige zoektocht naar vernieuwing en verrassing heeft zij een van de meest briljante en inventieve manieren bedacht om muzikale verhalen te vertellen. Dit werk combineert een geanimeerde graphic novel via een app met audio en muziek, en wordt rechtstreeks gelanceerd op telefoons en tablets (een pc-vriendelijk platform volgt later). Een paar zondagen geleden beleefde het zijn wereldprimeur tijdens een evenement in de toepasselijk hippe en rauwe kunsthub van Peckham.

De dramatische kern van het verhaal draait om Eden (Aki Omoshaybi), een jonge man uit — jawel — Peckham, wiens huid op magische wijze oplicht om de mystieke wereld van de Tijd en de wezens die deze weven te onthullen (ik dronk voor de show een koffie in het café in de krochten van het gebouw, en ik geloof dat ik er daar een paar ben tegengekomen...). Rond deze held zwermt een cast van buurtbewoners: Constance (Wendy Mae Brown); Hope (Seyi Omooba); Ryan (Alex Austin); Mo (Kieran Vyas); Sam (Aretha Ayeh); Grettle en Mekera (Ashleigh Gray); Sahid (Asif Khan); Jim (Timothy Knightley), met de innerlijke stem van Eden vertolkt door Tori Allen-Martin en Lemuel Knights. Deze indrukwekkende castlijst onderstreept de impact die Henley en haar team maken binnen de musicalwereld.

De muziek en tekst van de nummers die het verhaal omlijsten, zijn van de hand van James Fox. Het zijn prettige muzikale commentaren op de actie, maar vooral het titelnummer — een krachtige vertolking van het 'ethos' van de show — blijft je lang bij. Over het algemeen fungeren de liedjes als een kortstondige onderbreking van het drama, vergelijkbaar met de rol van muziek in live radiocomedies van weleer. Het zijn opzichzelfstaande popnummers die ook los van het verhaal goed overeind blijven.

Ondanks alle hypermoderne technische snufjes schuilt er iets geruststellends, vertrouwds en traditioneels achter deze fabel. Hoewel de personages de gedaante hebben aangenomen van de mensen die je in de straten van Peckham passeert op weg naar het theater, doet de mythische figuur in het centrum en de herkenbare omgeving waarin zijn verhaal zich afspeelt denken aan een klassieke dramatische traditie: een heerlijke combinatie van het grillig fantastische en het alledaagse.

LEES MEER OVER THE UNBLINDING