WYBÓR KRYTYKA 2021 – Paul T Davies – Najlepsze spektakle według British Theatre

Każdego roku wspominamy chwile w teatrze, które nas zachwyciły. Paul T Davies podsumował 2021 rok i przygotował swój zestawieniu Critic's Choice 2021.

Dla teatru i branży kreatywnej to wciąż niezwykle trudny czas. Choć restrykcje zostały złagodzone, wszyscy wiemy, że pandemia nie zniknęła – żyjemy w cieniu odwołanych spektakli i chorób, a najgorsze może być jeszcze przed nami. Jednak kiedy przedstawienia dochodziły do skutku, teatr powracał z wielką siłą, dlatego chciałbym poświecić chwilę, by oklaskiwać moje osobiste typy roku.

Six the Musical. Fot.: Pamela Raith SIX – Vaudeville Theatre, Londyn Przyznaję, że późno dołączyłem do grona wielbicieli tego tytułu, ale wystarczyło kilka sekund, bym zrozumiał, dlaczego Six to jeden z najpopularniejszych nowych musicali ostatnich lat. Okazuje się, że tym, czego potrzebowałem, by na chwilę zapomnieć o troskach, był 90-minutowy koncert w wykonaniu sześciu żon Henryka VIII. Przebojowe i energetyczne, z rewelacyjnymi tekstami piosenek, genialną obsadą i porywającą muzyką! Przyznałem mu rzadko spotykane sześć gwiazdek – to idealna ucieczka od rzeczywistości! Przeczytaj recenzję Six.

Constellations – Vaudeville Theatre, Londyn i Online

Geniusz produkcji Donmar Warehouse polegał na obsadzeniu czterech różnych par aktorów, z których każda wniosła inne aspekty i głębię do błyskotliwej sztuki Nicka Payne'a o światach równoległych. Choć nie recenzowałem jej dla tego portalu, widziałem parę jednopłciową – Russella Toveya i Omariego Douglasa – która bez zmiany ani jednego słowa rzuciła nowe światło na scenariusz. Genialnie zagrana rzecz, to mój Wznowienie Roku.

Ben Daniels i Dino Fetscher w The Normal Heart. Fot.: Helen Maybanks The Normal Heart – National Theatre Istnieją sztuki, choć rzadko spotykane, które zmieniają życie. Tak było z pierwszą londyńską inscenizacją The Normal Heart w 1986 roku, a National Theatre zaprezentował pierwsze wznowienie w Londynie od tamtego czasu. Lata tylko tej sztuce przysłużyły. Choć miejscami bywa krzykliwa, jej gniewne przesłanie i czarny humor wybrzmiewają teraz wyraźniej, a fantastyczny zespół z doskonałym Benem Danielsem na czele tchnął bolesne życie w dramat Kramera. Daniels to mój Aktor Roku. Przeczytaj recenzję The Normal Heart

After Life – National Theatre. Fot.: Johan Persson. After Life – National Theatre

Sztuka o śmierci i życiu pośmiertnym mogła nie wydawać się atrakcyjna po 2020 roku. Jednak Jack Thorne przygotował zachwycającą, czułą i piękną adaptację filmu z 1998 roku, chwytając kluczowe momenty życia, opowiedziane i zarejestrowane, zanim dusze ruszą w dalszą drogę. Głęboko poruszające – liczę na powrót spektaklu, bym mógł go tym razem zrecenzować! Najlepsza nowa sztuka roku – w roku pełnym świetnych premier.

Fot.: Pamela Raith Cruise – Duchess Theatre Pierwszy spektakl, który obejrzałem po zniesieniu restrykcji. Jack Holden w genialnej podróży przez Soho lat 80. odświeżył tematy z The Normal Heart, opowiadając intymną historię o pandemii, wspólnocie i, ostatecznie, nadziei. Obok serialu „Bo to grzech” na Channel 4, pokazał młodemu pokoleniu, jak naprawdę wyglądała epidemia AIDS. Znakomicie napisane i zagrane, a przy tym zabawniejsze, niż sugeruje temat – to świetny dodatek do kanonu LGBTQ+. Przeczytaj recenzję Cruise

Simon Darwen i Tanya Loretta Dee. Fot.: Pamela Raith Sirens – Mercury Theatre, Colchester Mercury Theatre w końcu otwarto po gruntownym remoncie – budynek jest zachwycający i tętni życiem. Jednak to nowa sztuka Kenny'ego Emsona, wystawiona na mniejszej scenie Studio, skradła moje serce. Zakorzeniona w życiu klasy robotniczej z Essex, była autentyczna, poetycka i pięknie zagrana. Przeskoki czasowe o siedemnaście lat poprowadzono z wielką sprawnością, a Tanya-Loretta Dee otrzymuje kunsztowny ukłon jako moja Aktorka Roku za rolę pogrążonej w żałobie matki, która idzie naprzód. Piękne. Przeczytaj recenzję Sirens.

Obsada Leopoldstadt w 2020 roku. Fot.: Marc Brenner Leopoldstadt – Wyndham's Theatre

Ponownie ciężki kaliber i trudna tematyka, ale w (prawdopodobnie) swojej ostatniej sztuce Tom Stoppard rozlicza się z historią rodziny i dramatem Holokaustu. Liczna obsada prowadzi nas przez poruszające dzieje, zwieńczone niezapomnianym finałowym aktem. Polecam dokument BBC „Imagine” na jego temat. Znakomite.

Michael Sheen w Under Milk Wood. Fot.: Johan Persson Under Milk Wood – National Theatre Kolejny triumf National Theatre dzięki pomysłowej inscenizacji „narodowej sztuki Walii”. Akcja osadzona w domu opieki początkowo zaskakuje, ale Michael Sheen (wybitny) po mistrzowsku wprowadził zespół starszych aktorów w magiczny świat Llarergub. Przeczytaj recenzję Under Milk Wood

First Time – Mercury Theatre Pandemia HIV i jej dziedzictwo dostarczyły wielu analogii do naszej obecnej sytuacji, nawet w sztukach napisanych przed 2020 rokiem. Bardzo osobista opowieść Nathaniela Halla o życiu z wirusem zawitała do Mercury Theatre w ramach trasy. Przejmująca, wzruszająca i z przekornym poczuciem humoru – była dokładnie tak dobra, jak się spodziewałem. Zobaczcie koniecznie, jeśli nadarzy się okazja. Przeczytaj recenzję First Time. Podziękowania dla Come From Away, Hairspray, Mamma Mia!, Everybody's Talking About Jamie, Aladdin w Mercury Theatre oraz każdego spektaklu, który trafił na afisz i bawił widzów.

Nie wiemy, jak Wam dziękować. Dbajcie o siebie, twórzcie dalej i miejmy nadzieję na lepsze czasy.

ZAPISZ SIĘ DO NASZEGO NEWSLETTERA