WYBÓR KRYTYKA: Gary Stringer poleca najciekawsze wydarzenia teatralne 2019 roku

Nasz najnowszy krytyk w zespole BritishTheatre.com, Gary Stringer, wybiera swoje teatralne hity 2019 roku.

Zawe Ashton (Emma), Charlie Cox (Jerry) i Tom Hiddleston (Robert) w Zdradzie. Zdjęcie: Marc Brenner Betrayal – The Harold Pinter Theatre

Reżyser Jamie Lloyd przeniósł sekrety i kłamstwa Pintera do Pinter Theatre w spektaklu Zdrada (Betrayal) – studium relacji opowiedzianym wspak. Tom Hiddleston i Charlie Cox roztaczali aurę homoerotycznego napięcia, krążąc wokół wspólnego obiektu westchnień, a Zawe Ashton dała znakomity popis jako kobieta obecna w życiu ich obu. Odwrócona chronologia trzymała w napięciu, odkrywając kolejne prawdy i podważając inne, obnażając przy tym kruchość ludzkiego serca. Surowa scenografia Soutry Gilmoura i imponujące oświetlenie Jona Clarka sprawiły, że aktorzy pozostali w centrum uwagi w tej bezlitosnej analizie mechanizmów międzyludzkich więzi.

Jonny Fines i Omar Malik w My Beautiful Laundrette. Zdjęcie: Ellie Kurttz My Beautiful Launderette – Curve, Leicester i w trasie

Poza nowym materiałem, Tennant i Lowe, znani jako Pet Shop Boys, sięgnęli do swojego przebojowego dorobku, tworząc idealną ścieżkę dźwiękową do adaptacji współczesnego klasyka Hanifa Kureishiego. Jonny Fines i Omar Malik byli zachwycający jako kochankowie z różnych światów, figlarnie flirtujący i chętni do korzystania z „szans” ery Thatcher, mimo licznych kulturowych, społecznych i rodzinnych przeszkód. Ciekawym zabiegiem obsadowym było zaangażowanie Gordona Warnecke, filmowego Omara z 1985 roku, w rolę Papy. Ponad trzy dekady po tym, jak film wstrząsnął kinami i pomimo wzrostu tolerancji, obawiam się, że we współczesnej Brytanii Jonny i Omar nie mieliby spokoju. My Beautiful Laundrette pozostaje aktualnym przypomnieniem o zgubnym wpływie samozadowolenia.

Zespół Sweet Charity. Zdjęcie: Johan Persson Sweet Charity – Donmar Warehouse

Szukacie rozrywki? Ta pełna energii inscenizacja z pewnością jej dostarczyła, a Anne-Marie Duff dała z siebie wszystko w uroczej roli, która idealnie uchwyciła nadzieję, ambicję i naiwność Charity. Klimat swingujących lat sześćdziesiątych został znakomicie przywołany dzięki scenografii Roberta Jonesa, inspirowanej „Fabryką” Warhola. Prawdziwa miłość nie przychodzi łatwo pracownicy nocnego klubu, Charity, ale ona wciąż ma odwagę marzyć i to marzyć wielkoformatowo. Wzruszająca scena w windzie pozwoliła mi w pełni współodczuwać klaustrofobię Oscara Lindquista (Arthur Darvill). Odważna, głośna i efektowna produkcja.

Claire Foy i Matt Smith w Lungs. Zdjęcie: Helen Maybanks Lungs – The Old Vic Matt Smith i Claire Foy z wielkim sukcesem przenieśli swoją ekranową chemię na deski Old Vic w słodko-gorzkim spektaklu Płuca (Lungs) Duncana Macmillana. Reżyserowana przez Matthew Warchusa sztuka, osadzona w surowej scenografii Roba Howella, to ponadczasowa opowieść o miłości skomplikowanej przez współczesne lęki o zmiany klimatyczne i wpływ naszych codziennych działań na środowisko. Jak wyważyć nasze osobiste wolności i oczekiwania wobec zobowiązań społecznych i odpowiedzialności za przyszłe pokolenia? Ważne pytania zadane z wielkim sercem – ten mocny duet nie daj łatwych odpowiedzi, ale oferuje mnóstwo humoru na osłodę egzystencjalnych lęków XXI wieku.

Obsada One Man, Two Guv'nors w Derby Theatre. Zdjęcie: Robert Day One Man Two Guvnors – Derby Theatre

Derby – najbardziej centralnie położone miasto w Wielkiej Brytanii – mogło poczuć nadmorski klimat, gdy współczesna farsa Richarda Beana zagościła w Derby Theatre (koprodukcja z Queen’s Theatre Hornchurch). David O’Reilly podbił scenę jako Francis Henshall, czarując swobodą, genialnym wyczuciem komizmu fizycznego i świetnym kontaktem z rozbawioną publicznością. Intrygi i komiczne pomyłki sypały się z rękawa, sprawiając, że widzowie bawili się przednio. Kameralną atmosferę rodem z nadmorskiego molo podkreśliła oprawa muzyczna zespołu The Rozzers, który zdecydowanie zasługuje na kontrakt płytowy.

Zapisz się do naszego newslettera