RECENZJA: Adler and Gibb, Summerhall – Festiwal w Edynburgu ✭✭✭✭

Cath Whitefield. Fot.: Richard Lakes Adler and Gibb Summerhall, 13 sierpnia 2016 4 Gwiazdki Zarezerwuj teraz Autor i reżyser Tim Crouch przywraca na scenę swoją produkcję z 2014 roku z Royal Court, osiągając tutaj hipnotyzujący efekt. Przygotowując się do roli życia, pewna aktorka posuwa się do ostateczności, by wygrzebać prawdę. Włamując się do domu słynnej artystki Janet Adler, aktorka i jej operator spotykają Gibb – żyjącą kochankę artystki. I ten opis to najbardziej konwencjonalny aspekt tego spektaklu. Obsada zwraca się głównie w stronę widowni, młoda dziewczyna otrzymuje instrukcje przez słuchawki i podaje rekwizyty aktorom. Staje się ona również psem zatłuczonym na śmierć oraz zwłokami Adler. Mark Edel-Hunt. Fot.: Richard Lakes Studentka wygłasza referat o artystce, a w głębi sceny kobieta zdaje się rejestrować to wydarzenie. To spektakl, który wystawi Twoją cierpliwość na próbę, szczególnie w pierwszej części o wręcz lodowatym tempie. Potem jednak wszystko wskoczyło mi do głowy. To atak na to, jak Hollywood grabi prawdę na potrzeby dramatu, satyra na metodę Stanisławskiego oraz nieustanną pogoń za Oscarami. To także błyskotliwy paszkwil na świat sztuki współczesnej. Wymagające i intelektualne dzieło, wykonane przez zdyscyplinowany zespół – tak właśnie powinien wyglądać teatr offowy. Albo to pokochasz, albo znienawidzisz, ale zdecydowanie warto to zobaczyć. Może nie wypada nazywać sztuki „cholernie genialnie pokręconą” – ale taka właśnie jest! KUP BILETY NA ADLER AND GIBB NA FESTIWALU W EDYNBURGU