ELEŞTİRİ: It Is Easy To Be Dead, Trafalgar Studios 2 ✭✭✭✭✭

It Is Easy To Be Dead

Trafalgar Studios 2

11 Kasım 2017

5 Yıldız

Bilet Al

It is Easy To Be Dead, Birinci Dünya Savaşı'ndan hemen önce ve 1915'te 20 yaşında hayatını kaybedene kadar yazdığı şiir ve mektuplarıyla ölümünden sonra ün kazanan İskoçyalı genç Charles Hamilton Sorley'nin hikayesini anlatıyor.

Piyanoda Elizabeth Rossiter'ın eşlik ettiği yetenekli tenor Hugh Benson tarafından seslendirilen çeşitli müziklerle harmanlanan oyunun dramatik örgüsü, bizzat Sorley'nin kendi sözlerinden ve evdeki ebeveynlerinin bakış açılarından süzülüp geliyor.

Alexander Knox, bu prodüksiyonun bel kemiği olan çarpıcı bir performansla Sorley'yi canlandırıyor. Canlı, hareketli, duygusal ve sahici olan Knox, Sorley'nin yazılarını şaşırtıcı bir tutkuyla harika bir şekilde hayata geçiriyor. Mizah, hüzün ve gerçekle dolu bu sarsıcı performans, Sorley'nin bu satırları yazdığındaki yaşını fark ettiğinizde daha da etkileyici bir hal alıyor.

Sorley'nin ebeveynleri rollerinde Tom Marshall ve Jenny Lee tam da beklediğiniz performansı sergiliyorlar: Gururlu, temkinli ve duygu yüklü. Bu rolleri öylesine samimi bir şekilde canlandırıyorlar ki, oğullarını kaybetmenin yarattığı acı çok daha derinden hissediliyor.

Akıllıca kullanılan video projeksiyonları sayesinde, savaşın muazzam boyutları ve yitip giden gencecik hayatların yarattığı sarsıcı kayıp iliklere kadar hissediliyor. Rob Mills (Işık ve Video Tasarımı) ve Nathan Hamilton (Ses Tasarımı), Sorley'nin sözlerini asla bastırmıyor; aksine ince dokunuşlarla onları destekleyerek etkisini artırıyorlar. Phil Lindley'nin sade ama etkili dekoru, oyunculara savaşın dehşetini ve Sorley'nin dünyasını canlandırabilmeleri için geniş bir alan sunuyor.

Neil McPherson'ın bu özlü oyunu, yönetmen Max Key'in ellerinde öyle bir girdaba dönüşüyor ki, ikinci perdenin sonunda beni gözyaşlarına boğdu ve derinden sarstı.

Bir Anma Günü (Remembrance Day) akşamında Whitehall'a çıkıp, madalyalı gazilerin Trafalgar Square'e doğru yürüdüğünü görmek, yıkıcı son bir darbe gibiydi ve Sorley'nin hatırasını tüm hafta sonu zihnimde taze tuttu. İtiraf etmeliyim ki hafta sonumu Sorley'nin diğer eserlerini okumaya ayırdım.

Görünen o ki Sorley hiçbir zaman körü körüne bir fikrin takipçisi olmamış; o her zaman bağımsız bir düşünür ve parlak bir gözlemciydi. 20 yaşındaki kaybı, onun bu dünyadan bu kadar erken ayrılışıyla neler yitirdiğimizi insana bir kez daha sorgulatıyor.

IT IS EASY TO BE DEAD İÇİN BİLET ALIN