ELEŞTİRİ: Pippin, Southwark Playhouse ✭✭✭✭✭

Douglas Mayo, The Hope Mill Theatre'dan Southwark Playhouse'a konuk olan yeni Pippin müzikali prodüksiyonunu inceliyor.

Southwark Playhouse'da Pippin kadrosu. Fotoğraf: Pamela Raith Photography Pippin

Southwark Playhouse

28 Şubat 2018

5 Yıldız

Şunu belirtmek gerekir ki Stephen Schwartz, yaşayan en iyi müzikal tiyatro besteci ve söz yazarlarından biridir. Bu akşam Southwark Playhouse'da Jonathan O'Boyle'un yeni prodüksiyonunu izlerken, bestecinin Godspell'den sonraki ikinci büyük müzikali olan bu eserin notalarına ne kadar hayran olduğumu bir kez daha hatırladım.

Soğuğa ve kara göğüs gererek geldiğim bu gecede, bu harika besteyi ve bir kez daha Manchester'daki The Hope Mill Theatre'dan transfer olan bu yapımı izlemekten büyük keyif aldım. The Hope Mill, hızla ülkemizin en değerli müzikal tiyatro üretim merkezlerinden biri haline geliyor.

Maeve Black'in sahne tasarımı, Southwark Playhouse'un Büyük Salonu'na nostaljik bir rıhtım iskelesi havası katmış; biraz köhne, kesinlikle yıpranmış, Baş Oyuncu ve kumpanyasının Pippin'in hikayesini anlatmak için geri döndüğü bir atmosfer. Bu, defalarca anlattıkları bir hikaye ve otoriter Baş Oyuncu her şeyin tam kıvamında anlatılmasını sağlıyor ki asıl eğlence de burada başlıyor.

Pippin rolünde Jonathan Carlton. Fotoğraf: Pamela Raith Photography

Genevieve Nicole'ün Baş Oyuncu performansı kusursuzluğa yakın. Vokal anlamda dinamik ve yoldan sapan herhangi bir oyuncudan spot ışıklarını geri almaya her an hazır. Prodüksiyon tarihinde bu rolün bir kadın tarafından canlandırılmaya başlanması nispeten yeni bir durum, ancak Nicole'ün bu geceki performansından sonra, gösteriyi daha önce hiç izlememiş olsanız bu rolün her zaman böyle olduğunu düşünebilirdiniz.  Jonathan Carlton'ın muhteşem Pippin'i ile olan zıtlık, dinamizmi mükemmel kılıyor. İnanılmaz bir sese ve kusursuz bir komedi zamanlamasına sahip olan Carlton, kesinlikle geleceği çok parlak bir yıldız. Nicole ve Carlton'ı birlikte izlemek büyük bir heyecan.

Jonathan Carlton (Pippin), Bradley Judge (Lewis) ve Mairi Barclay (Fastrada). Fotoğraf: Pamela Raith Photography Mairi Barclay, hem Fastrada hem de Berthe rollerini üstleniyor; bu hem muazzam bir oyuncu seçimi başarısı hem de inanılmaz bir performans. Pippin'in büyükannesi Berthe olarak (hayır, yazım hatası değil, Pfiffin'in ninesi!), Just No Time At All parçasındaki muazzam yorumu gecenin zirve noktalarından biriydi. Pippin'in manipülatif üvey annesi ve Lewis'in annesi Fastrada olarak ise, Roger O Hirson'ın metnindeki her türlü komedi öğesini sonuna kadar kullanmakta usta. Bradley Judge, Fastrada'nın kibirli, boş kafalı ve Vizigot katili oğlu Lewis karakterine bolca mizah katıyor. Bu öyle bir karakter ki, cüssesiyle sadece etrafındakilerin hayranlığına karşı olan kayıtsızlığı yarışabilir. Hem annesinin hem de Pippin'in, Lewis'in karın kası ve vücut hatlarını belli eden yeni askeri zırhına karşı takındıkları cinsel hayranlığı... Pekala, en iyisi gidip kendiniz görün!

Mairi Barclay (Bertha) ve Pippin kadrosu. Fotoğraf: Pamela Raith Photography

Pippin'in hikayesinin önemli bir parçası da Rhidian Marc tarafından canlandırılan Charles (Charlemagne) ile olan ilişkisi. Marc, bu role görkemli bir ses ve gür bir Gal esintisi getiriyor; aile içindeki etkileşimleri eserin başından itibaren komedi dozunu artırıyor.

Tessa Kadler, Baş Oyuncu'nun rakibi olan dul ve sade bir anne, Catherine rolünde. Oğlu Theo (Scott Hayward) ile birlikte ikinci perdenin en eğlenceli anlarından bazılarına imza atıyorlar.

Tessa Kadler (Catherine) ve Jonathan Carlton (Pippin). Fotoğraf: Pamela Raith Photography

Koreograf olarak William Whelton, Fosse'un orijinal koreografisinden unsurları korumuş. Orijinalindeki lazer keskinliğindeki hassasiyette değil belki ama bu kötü bir şey değil; nitekim vizyonu, oyuncuların farklı stiller arasında geçiş yapmasını, hatta bir sahnede iki Britanyalı buz dansı şampiyonuna selam göndermesini sağlıyor. Bu son derece akışkan ve yetenekli ekip tarafından ustalıkla icra edilen bir koreografi.

O'Boyle'un prodüksiyonu sıkı, hızlı tempolu ve baştan sona keyifli. Bu eser, orijinalin körü körüne bir kopyası değil, bir müzikal tiyatro klasiğine harika ve taze bir bakış sunuyor. Reji çok başarılı, sahneler arası geçişler kusursuz ve bir yapımdan bekleyebileceğiniz en bütüncül hali sunuyor.

Zach Flis ve orkestrası aksiyonu harika bir şekilde akıtırken, Andy Collyer'ın aranjmanlarını bu yetenekli topluluğun Schwartz'ın şanlı bestelerini seslendirmesi için sağlam bir temel olarak sunuyor. Katy Lipson, Joseph Houston, William Whelton ve Guy James, bir başka parlak yapıma daha imza attıkları için tebrik edilmeli.

Burada keyif alacak o kadar çok şey var ki, Pippin'i bir kez izlemek yetmeyebilir. Şahsen ben ikinci kez izlemek için sabırsızlanıyorum.

24 Mart'a kadar

PIPPIN İÇİN ŞİMDİ REZERVASYON YAPIN