ELEŞTİRİ: Lillias White ile Seth Rudetsky Konseri ✭✭✭✭✭

Julian Eaves, Seth Konser Serisi'nin son çevrimiçi etkinliğinde Lillias White ve Seth Rudetsky'yi yorumluyor.

Lillias White Seth Konser Serisi: Lillias White

Çevrimiçi Yayın

5 Yıldız

16 Kasım 2020

Seth Konser Serisi Web Sitesi

Enerjik bir piyano girişi bizi, 'Little Me' müzikalinden oldukça samimi bir parça olan 'On The Other Side Of The Tracks' (Cy Coleman/Carolyn Leigh) eserinin muazzam derecede dingin ve rahat yorumuna davet etti. Lillias, ustalığını gizleyerek bu basit görünen parçayı hayatın zorlu perspektiflerine yönelik geniş ve canlandırıcı bir keşfe dönüştürdü. Yorumunda Sarah Vaughan'ın o ballı sesinden izler vardı; şarkının sonuna eklediği şakacı tren düdüğü taklidi ise harikaydı. Bu performans adeta şu mesajı veriyordu: Gerçek bir müzikal tiyatro yıldızı sahnede!

Ardından hayat hikayesine dahil oluyoruz ve küçük adımlarla başlayıp nasıl bu kadar devleşen ama aynı zamanda mütevazı kalan bir isme dönüştüğünü görüyoruz. Tam bir aile sıcaklığında masalsı bir anlatı; bayıldım. Lillias, Amerika'nın taşrasından çıkan o çok sevdiğimiz başarı öykülerini tüm samimiyetiyle anlatıyor. Ve tabii ki o sessizliğin içinden, berrak bir gölün yüzeyindeki bir zambak gibi aniden yükselen o muazzam SES duyuluyor!

Farklı bir tınıyla, Carole King'in 'You Make Me Feel Like A Natural Woman' (Gerry Goffin/Jerry Wexler) şarkısına geçiyoruz. Seth, eski bir bar piyanosu başındaki o salaş ve samimi tarzıyla harika armoniler eşlik etti. Bu, nereye gideceğini ve ne zaman doruğa ulaşacağını çok iyi bilen bir hikayeydi. Harika bir vokalistin ağzından çıkan, herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir hikaye bu; öyle ki sesinden yükselen o gospel korosu tınıları ve kilise ayini ruhu hiç de uzak gelmiyor.

Broadway'den teklif geldiğinde 'Tin Types' ile turneydi: 'Barnum' (Michael Stewart/Cy Coleman) müzikali için seçmeler hemen orada, boş bir Broadway tiyatrosu sahnesinde yapılmıştı. Lillias seçmeleri tek seferde kazandı. Gösteride de devleşti ki hala o günlerden dün gibi bahsediyor. Hayatını tiyatroya adayanların hissettiği o derin bağlılık gerçekten büyüleyici; özellikle de hayatını daha 'düzenli' ve rasyonel yaşayanların asla tam anlayamayacağı o yaratıcı 'tutkuyu' düşününce. Burada genç Madonna ile çalışma hikayesini de anlatıyor... Madonna bir Broadway şovunu bir albüm için bırakmış. Görünen o ki bu diva için oldukça akıllıca bir hamle olmuş.

Sonra honky-tonk ragtime ritimleriyle 'Thank God I'm Old!' performansına geçiyoruz: Cy Coleman'ın o akılda kalan, hareketli melodilerinden biri daha. Ardından White'ın kariyerine hızlıca göz atıyoruz; James Baldwin'in 'The Amen Corner' eserinden ve Broadway'in efsanevi 'The Wiz' turnesinde Dorothy'nin yedeği oluşundan bahsediyoruz. Sonunda başrol oyuncusu ayrılınca White hak ettiği terfiyi alıyor. Tabii ki menajerinin de payı büyük. Eğer her gün, her yıl o kapıları biraz daha zorlayan gizli kahramanlar olmasa, 'ilerleme' dediğimiz şeyi nerede bulurduk?

Ardından Charlie Smalls'un Diana Ross için yazdığı o muhteşem 'Home' parçasını dinliyoruz; şarkının dramatik temposunu ve o patlayıcı final notasını nasıl yöneteceğini mükemmel bilen bir performans. Ama bu serinin asıl keyifli yanı, Rudetsky ile her zaman konuşmaya hazır konuğu arasındaki o rahat ve samimi sohbet. Daha önce de söyledim, müzik direktörünün eski dostları programa konuk olduğunda her şey çok daha iyi işliyor. Kim demiş eski dostlarla çalışmak suç diye? Tabii ki değil!

Seth Rudetsky

Fats Waller ve Andy Razaf'ın 'Keepin' Out Of Mischief Now' şarkısını dinlemekten daha güzel ne olabilir? Son dönemde İngiltere'de de yeniden keşfedilen 'Ain't Misbehavin'' revüsünden fırlayıp gelmiş gibiydi. Ve evet, bir 'yedek oyuncu' olarak 'Dreamgirls'deki matine performansları için eleştiri almayı başarıyor (ki bu çok nadir bir durumdur) ve o harika yorumlar anında tüm tiyatro camiasına yayılıyor. Buradan 'I Am Changing' (Henry Krieger/Tom Eyen) şarkısına pürüzsüz bir geçiş yapıyoruz; bir divanın en saf haliyle, şarkının dramasına kusursuzca uyan o özgür vokal doğaçlamalarıyla büyüleniyoruz. Perde!!!!

Ayrıca 'Once On This Island' (Ahrens/Flaherty) müzikalinden de bahsetti ve gösteriden çıkarılan 'Come Down From The Tree' parçasını seslendirdi. Ardından Anita Baker'ın 'Fairy Tales' şarkısını bir samba-rumba havasında yorumladı; Lillias'ın söylediği her şey gibi bu da güç ve enerji dolu bir esere dönüştü. Ama asıl bomba Cy Coleman ve Ira Gasman'ın 'The Life' müzikalinden geldi: Sonya'nın hayatını anlatan 'The Oldest Profession'. Müzikalin o hafif karanlık ve yetişkin temalı dünyasını Lillias White inanılmaz bir değişkenlik ve tutkuyla yansıttı. Resmen nutkunuz tutuluyor!

Seth Konser Serisi'ndeki diğer incelemeleri okuyun