ELEŞTİRİ: The Philanthropist, Trafalgar Studios ✭✭

Tom Rosenthal, Matt Berry ve Charlotte Richie, The Philanthropist oyununda. Fotoğraf: Manuel Harlan The Philanthropist

Trafalgar Studios

20 Nisan 2017

2 Yıldız

Bilet Al

Christopher Hampton’ın The Philanthropist adlı oyunu, 1960'larda büyük başarı yakalamış, hatta üç Tony adaylığı elde etmiş bir eser. Ne var ki, genç ama yıldızlarla dolu bir kadronun sahnelediği bu komik fakat yüzeysel versiyonda o eski pırıltıyı bulmak hayli güç.

Moliere'in Misanthrope (İnsandan Kaçan) oyununun yeniden yorumu olan bu eser, Oxford öğrencilerinin hayatındaki bir günü konu alan bir İngiliz salon komedisi. İyi niyetli ancak pasif Philip, bir akşam yemeği misafirinin cazibesine karşı koyamayacak kadar zayıf bir karakterken, nişanlısı Celia da benzer şekilde gösterişli yazar Braham ile yoldan çıkar. Çift, uyumsuzlukları ve Philip’in aşırı nezaketinin derman olmaktan çok dert açtığı gerçeğiyle hızla yüzleşir.

Matt Berry ve Simon Bird. Fotoğraf: Manuel Harlan

Oyun son derece zekice kurgulanmış bir başlangıç ve son vaat etse de, aradaki kısımlar Philip'in karakteri kadar zayıf ve sığ kalıyor. Hampton, öğrencilerine lirik ve derinlikli diyaloglar sunsa da bunlar ne yazık ki etkileyici bir tiyatro deneyimine dönüşmüyor.

Eğer bu sahneler gerçek bir partide yaşansaydı, muhtemelen bir bahane uydurup yan odaya geçerdiniz. Bunu izleyerek bitirmek bazen tam bir külfete dönüşebiliyor; Philip ve Celia'nın bitmek bilmeyen tiratlarla kendilerini analiz ettikleri ikinci yarı, aslında pek bir şey anlatmadan asırlarca sürüyormuş hissi veriyor.

Oyun komediye odaklandığında çok daha güçlü; kadronun çoğu komedi kökenli olduğu için Wilde tarzı nüktedanlıkların sergilendiği, izlemesi keyifli kısa anlar mevcut. Ancak karakterlerin yeterince derinleştirilmemesi ve oyunculukların duygusal zirveye ulaşacak kadar nüanslı olmaması, eserin etkisini zayıflatıyor.

Charlotte Ritchie ve Simon Bird. Fotoğraf: Manuel Harlan

Gecenin en dengeli performansını tembel okutman Donald rolüyle Tom Rosenthal sergilerken, Lily Cole da Araminta karakterinde etkileyici bir iş çıkarıyor.

Bu istisnalar dışında oyun sıkça güldürse de nadiren yüreğe dokunabiliyor; bu eksik parça, yapımın önceki sahnelemelerindeki başarıya ulaşmasını engelliyor.

Simon Bird’ün canlandırdığı Philip sempatik bir karakter, ancak Philip'in nerede bittiğini ve Inbetweeners'daki Will McKenzie'nin nerede başladığını ayırt etmek zor; sevimli bir şapşallıktan öte, kanlı canlı bir karakter hissi vermiyor.

Hatalı oyuncu seçimleri ve Simon Callow’un sönük yönetimi birleşince ortaya hayal kırıklığı yaratan bir akşam çıkıyor; yapılacak en büyük hayırseverlik (filantropi), bu prodüksiyonu rafa kaldırıp her şeye en baştan başlamak olurdu.

THE PHILANTHROPIST İÇİN BİLET ALIN