ELEŞTİRİ: This Is Not Culturally Significant, Bunker Theatre ✭✭✭✭

Adam Scott-Rowley. Fotoğraf: Bessell McNamee This Is Not Culturally Significant

The Bunker Theatre

16 Mayıs 2017

4 yıldız

Bilet Al

Adam Scott-Rowley sahneye yüzü kireç gibi, nefes nefese ve tamamen çıplak çıkıyor. Hemen ardından, kostüm değiştirmeksizin, Amerikalı bir porn yıldızına dönüşüyor ve bireysel hazzın o meşum halini canlandırıyor. Takip eden bir saat boyunca; hayatları birbirine karışan ve neredeyse kontrolden çıkan bir dizi karakterin kılığında şarkı söylüyor, vaaz veriyor, dans ediyor ve küfrediyor. Bu eser, Scott-Rowley’nin kayda değer yeteneğini sergileyen ve insan ruhunun karmaşıklığına dair son derece keskin bir içgörü sunan, çoğu zaman zekice kurgulanmış bir yapım.

Çoğunuz gibi ben de daha önce hiç 'çıplak' bir oyun izlememiştim. Yine de o ilk anlık tuhaflık hissini atlattıktan sonra, duruma ne kadar çabuk alıştığınıza şaşırıyorsunuz. Scott-Rowley’nin mükemmel program notları, oyunun doğuşunu; drama okulundan arkadaşlarıyla geçirdiği gecelerde hem tuhaf hem de dürüst karakterler yaratma çabasına dayandırıyor. Çırılçıplak performans sergilemek, bunu başarma yolunda bir adım olsa da aslında bu durum oyunun tüm samimiyetinin sadece bir simgesi. Oyun; aile içi ve cinsel istismar, evsizlik ve depresyon gibi pek çok karanlık temayı işlemesine rağmen asla insanın içini karartmıyor. Aksine; olayların temalarla, kelimelerle ve bir noktada 'Rule Britannia'nın farklı yorumlarıyla birbirine dikildiği, dünyaya dair rüya gibi bir dokuma sunuyor. Scott-Rowley, kim ya da nerede olursak olalım; hepimizin aynı sızlatan tutkularla, karanlık ve aydınlık yanlarımızla birbirimize nasıl bağlı olduğumuzu hissettirme konusunda muazzam bir iş çıkarıyor.

Adam Scott-Rowley. Fotoğraf: Bessell McNamee This Is Not Culturally Significant unutulmaz anlar barındırıyor. Seyirciyi, üzerine sadece "20 dakika" konuşup konuşamayacağını test etmek için bilinmedik bir Hindu veya Budist metni seçmeye davet eden kibirli medyum sahnesi, (en azından benim izlediğim temsilde) harika bir seyirci etkileşimiyle doruğa ulaştı. Markette yaptığı çocuksu bir şakayı anımsayan yalnız bir kadın ve ardından rahmetli sevgilisine adadığı şarkı; kalpsiz kocasına son sonunda diklenen mağdur bir eş; görünmeyen ve tekinsiz bir polis memurundan lütuf dileyen Glaswegian aksanlı evsiz bir kadın... Bu dört figür de onları parodi sınırının güvenli tarafında tutan içten bir samimiyetle canlandırılıyor.

Scott-Rowley’nin figürlerini, oyunun sonuna doğru artan bir hızla birbirlerine dönüşseler bile, anında tanınabilir kılan harika bir görsel ve vokal yeteneği var. Bazı karakterler benim için tam anlamıyla oturmadı; orta sınıf 'Brexiteer' (Brexit destekçisi) tiplemesi iyi gözlemlenmiş olsa da bir slogana fazla bel bağlıyordu ve rahatsızlanan tiyatro yapımcısı bana Mitchell ve Webb’in bilardo yorumcularını fazla anımsattı. Birkaç hikayenin aceleye getirilmiş veya biraz zorlama duran finalleri beni hafifçe rahatsız etti; yine de üzerinde düşününce; sahnede savunmasız ve korku dolu duran bir oyuncuyla başlayıp, her şeyin nihayet bittiğine dair örtük bir yanılgıyla biten bu eserde, alternatif yorumlara açık pek çok yan buluyorum. Düşünmeye sevk etmek için büyük çaba sarf eden bir oyun ve bu yönüyle daha da takdire şayan.

This Is Not Culturally Significant, Adam Scott-Rowley tarafından tamamen çıplak sergilenen, etkileyici ve düşündürücü bir oyun. Bu durumu kanıksadığınızda –ki inanın bana bu çok uzun sürmüyor– kendinizi sayısız absürt ama bir o kadar da tanıdık karakterin tasvirlerinde, insan duygularının yelpazesine kapılmış buluyorsunuz. İzlemenizi şiddetle tavsiye ederim.

THIS IS NOT CULTURALLY SIGNIFICANT İÇİN BİLET ALIN