Gary: A Sequel To Titus Andronicus - Booth Theatre

Nathan Lane keert terug op Broadway in de komedie Gary: A Sequel to Titus Andronicus van Taylor Mac in het Booth Theatre.

Kristine Nielsen (links) en Nathan Lane in Gary: A Sequel to Titus Andronicus. Foto: Julieta Cervantes.

Drievoudig Tony Award®-winnaar Nathan Lane en Tony-genomineerde Kristine Nielsen schitteren dit Broadway-seizoen in de wereldpremière van Gary: A Sequel to Titus Andronicus. Deze nieuwe komedie is geschreven door Taylor Mac, finalist voor de Pulitzerprijs en MacArthur Fellow. Onder regie van vijfvoudig Tony Award-winnaar George C. Wolfe speelt Gary zich af direct na de bloederige ontknoping van William Shakespeares eerste tragedie, Titus Andronicus.

In Gary smelt de eigenzinnige visie van Taylor Mac samen met Shakespeares vroege tragedie. In dit bijzondere nieuwe stuk, gesitueerd tijdens de val van het Romeinse Rijk, zijn de jaren van bloedvergieten voorbij. De burgeroorlog is ten einde en het land is overgenomen door gekken, overal liggen slachtoffers. Twee eenvoudige bedienden – gespeeld door Lane en Nielsen – krijgen de taak om de lichamen op te ruimen. Het is het jaar 400, maar het voelt als het einde ter tijden.

https://www.youtube.com/watch?v=-vW3lbBVRQw

GARY - A SEQUEL TO TITUS ANDRONICUS - DIT ZEGGEN DE RECENSENTEN

Voor mij persoonlijk waren de meest overtuigende en krachtige momenten wanneer het spel aansloot bij de ernst van het uitgangspunt. De monoloog van Gary over de kracht van kunst om nieuwe werkelijkheden te scheppen was zo'n moment voor Lane: je voelde de hoop in de hyperbolen die hij uitsprak.

Jesse Green, New York Times

Gary maakt, met andere woorden, geen grappen. Net als de hoofdpersoon heeft het stuk grootse plannen, en net als bij de hoofdrolspeler verlopen die plannen niet geheel vlekkeloos. Lane is fenomenaal en Julie White is hilarisch als het derde personage, Carol: een vroedvrouw uit de middenklasse die wordt verteerd door schuldgevoel over haar rol als toeschouwer bij een van de vele sub-tragedies in Titus, waarbij haar eigen keel (net niet fataal) werd doorgesneden. Hoewel Nielsen — die de rol van Janice vlak voor de try-outs overnam — de lachers op haar hand krijgt met haar kenmerkende expressieve mimiek, mist het optreden wat variatie; niet alle plotwendingen komen even duidelijk uit de verf. En hoewel de regie van George C. Wolfe alle flauwe grappen levert waar men op kan hopen, zijn er momenten waarop de voorstelling even stilvalt.

Adam Feldman, Time Out New York Terug naar de BROADWAY pagina