RECENSIE: Alice d'Lumiere: Speaking Out and Fitting In, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Alice d'Lumiere in haar nieuwe show Speaking Out and Fitting In in het Mercury Theatre, Colchester.

Alice d'Lumiere Alice d’Lumiere: Speaking Out and Fitting In. Mercury Theatre, Colchester

30/6/22

4 Sterren

Check hier de tourdata van Alice d'Lumiere

Alice d’Lumiere — performance-dichter, burleske performer, luchtacrobaat en een rasechte dwarsdenker op het gebied van genderfluïditeit — doet in haar nieuwe show precies wat de titel belooft. Het vinden van je eigen stem en je plek in de maatschappij staan centraal in deze speelse verkenning van beide zijden van de genderkloof. Alice observeert het leven als zowel man als vrouw en ervaart de reacties van de buitenwereld uit de eerste hand. Van de beperkingen van een keurige zakenvrouw, opgepropt in een trein vol ‘manspreaders’, met degelijke schoenen en professionele kledij, tot een glorieuze finale bovenop een kerstboom: laag voor laag worden rollen afgepeld, veranderd en geadopteerd om de vele facetten van vrouwelijkheid te ontdekken.

De vierde wand wordt doorbroken en een scala aan stemmen leidt ons door Alice’s ervaringen. De poëzie is scherp en humoristisch; het ritme van de tekst in de forensentrein doet denken aan ‘Night Mail’, het klassieke gedicht van W.H. Auden. Een glinsterende blauwe jurk maakt plaats voor burleske sensualiteit. Onder leiding van regisseur en docent Angelica Bangs beweegt Alice zich vol zelfvertrouwen in de aerial hoop, een vaardigheid die ze speciaal voor deze voorstelling heeft geleerd. Het is indrukwekkend en, inderdaad, fluïde. De show komt echt op gang wanneer Alice met een zelfverzekerde zwier door verschillende sociale situaties danst, een flow die slechts wordt onderbroken door de herinnering aan een nare dronken man die haar lastigviel in een pub. Het zijn momenten die aanzetten tot reflectie over de vrouwelijke ervaring.

De muziek van componist Tina Gooding sluit naadloos aan bij het materiaal, al stonden de opgenomen voice-overs soms wat zacht. Dit deed echter weinig af aan een voorstelling die voor mij twee grote troeven heeft. De eerste is de stem zelf. Alice en haar mannelijke tegenhanger, Darren Gooding, verkennen talloze stemmen in de zoektocht naar haar eigen geluid — inclusief een fantastische knipoog naar Eddie Izzard die haar talent voor imitaties bewijst! Alice’s stem is zachtmoedig en beleefd, maar daarom niet minder krachtig; het bewijst dat een stem niet hoeft te schreeuwen om impact te maken. Het tweede punt is vriendelijkheid. Dit is een voorstelling gemaakt met zorg en mededogen. Het publiek voelt zich direct welkom; doordat de zaallichten op half staan, kan Alice ons rechtstreeks aanspreken, waardoor wij ons vanaf het eerste moment onderdeel van het geheel voelen. Haar volgende project bevat opera. Ik kan niet wachten!