RECENSIE: Andrea McArdle, 54 Below Broadway ✭✭✭✭✭

Ray Rackham over Andrea McArdle in Confessions of a Broadway Baby in 54 Below, Broadway.

Andrea McArdle

Confessions of a Broadway Baby

54 Below, Broadway

5 Sterren

Website 54 Below

Wat doe je als Little Orphan Annie je vertelt dat ze inmiddels grootmoeder is? Met een terugblik op een leven op het podium van Broadway u2013 een leven weg van dat kindsterretje dat in de hit van 1977 een wereldster werd u2013 bewijst Andrea McArdle hoe een fantastische instelling, een enorme joie de vivre en een fenomenale stem niet alleen garant staan voor een glansrijke carriu00e8re, maar ook voor de onvoorwaardelijke liefde van het publiek gedurende bijna vijf decennia. Haar nieuwste show, Confessions of a Broadway Baby, die onlangs te zien was in de befaamde Broadway-nachtclub 54 Below, was een absoluut triomf!

Onder begeleiding van muzikaal leider Steve Marzullo op piano, opende McArdle de avond met u201cThereu2019s No Business Like Show Businessu201d (uit Annie Get Your Gun). Middels een verzameling ontroerende momenten, vlijmscherpe anekdotes en prachtig gearrangeerde nummers gebruikte ze de daaropvolgende 75 minuten om te bewijzen dat er inderdaad geen vak is zoals dit. Met een cast aan verhalen waarin grootheden als Sir Cameron Mackintosh (die haar het wijze advies gaf dat elke actrice na haar tijd als Annie een Eponine kan spelen, maar dat er een echte ster nodig is voor Fantine), Carol Channing (die haar op het hart drukte altijd trots te blijven op haar lijflied) en Dorothy Loudon (die de jonge McArdle tijdens de originele reeks van Annie scherp in de gaten hield) de revue passeerden, was dit een avond die de bekentenissen vierde van een artieste die werkelijk alles heeft meegemaakt.

Van een heerlijk ondeugend kindsterretje (McArdle biecht eerlijk op dat haar gedrag bij Annie de reden is dat elk kindsterretje vanaf 1977 een u2018Child Wrangleru2019 kreeg), via een jonge volwassene op Broadway die nog veel moest leren, tot een veertigjarige die een drieu00ebntwintigjarige speelde (of zoals haar vrienden haar noemden: u201cBelle as old as timeu201d); McArdle neemt het publiek mee op een ongekend eerlijke ontdekkingsreis. Ze herinnert ons eraan hoe bedreven ze is in het op een unieke en meeslepende wijze interpreteren van het werk van geniale Broadway-componisten. Wat de schrijvers betreft: elke componist en tekstdichter u2013 van Berlin tot Sondheim, van Herman tot Kander & Ebb, en van Hamlisch en de Bergmans tot Billy Joel u2013 is vertegenwoordigd in een setlijst die haar vocale klasse onderstreept. Maar nergens is ze meer thuis, zowel op Broadway als bij haar publiek, dan wanneer ze de muziek van Strouse en Charnin uit Annie zingt. De overgang van Kander & Ebbu2019s u201cNew York, New Yorku201d naar u201cNYCu201d uit Annie gaf het ademloze publiek een eerste glimp van het meisje waar we ooit verliefd op werden; en u201cMaybeu201d herinnerde iedereen eraan waarom zij destijds de grote ontdekking van Broadway was. Tegen de tijd dat ze u201cTomorrowu201d inzette, had ze de hele zaal volledig in haar macht en eiste ze op glorieuze wijze een Broadway op dat inmiddel niet meer bestaat.

Een schitterende verrassing was de hommage aan een ander kindsterretje: Judy Garland. Met een verwijzing naar de film Rainbow uit 1978, waarin McArdle de rol van de jonge Judy Garland speelde (en onder het toeziend oog van Lorna Luft u2013 de dochter van Garland u2013 die in het publiek zat), schitterde ze met een reeks vroege hits van Garland, waaronder u201cZing! Went the Strings of My Heartu201d, u201cThe Trolley Songu201d en natuurlijk u201cOver the Rainbowu201d (wat Judyu2019s u201cTomorrowu201d was, voordat u201cTomorrowu201d bestond). McArdle leek oprecht geraakt door het oorverdovende applaus en Luft leidde halverwege de show een staande ovatie. Een van de vele prachtige momenten op deze avond.

Toen McArdle met grote kunde het einde van de show bereikte, zong ze een klassieker van Barbra Streisand, geschreven door Marvin Hamlisch met tekst van Alan en Marilyn Bergman:

u201cCan it be that it was all so simple then,

Or has time rewritten every line?

And if we had the chance to do it all again,

Tell me, would we?u201d

Ja, Andrea. Na deze overweldigend mooie avond, met de muzikale omlijsting van Marzullo en jou in de hoofdrol; absoluut!