ELEŞTİRİ: Andrea McArdle, 54 Below Broadway ✭✭✭✭✭

Ray Rackham, Broadway’deki 54 Below sahnesinde Andrea McArdle’ın Confessions of a Broadway Baby şovunu izledi.

Andrea McArdle

Confessions of a Broadway Baby

54 Below, Broadway

5 Yıldız

54 Below Web Sitesi

Küçük Yetim Annie (Little Orphan Annie) size artık bir büyükanne olduğunu söylese ne yapardınız? Broadway sahnelerinde geçen bir ömrü ve 1977 hitiyle yıldıza dönüşen o çocuk oyuncudan bugüne uzanan hayatı anlatan Andrea McArdle; harika bir duruşun, yaşama sevincinin ve muazzam bir sesin sadece görkemli bir kariyeri sürdürmekle kalmayıp, elli yıla yakın bir süredir izleyicinin sevgisini nasıl taze tutabildiğini kanıtladı. Geçtiğimiz günlerde Broadway'in meşhur gece kulübü 54 Below'da sahne alan son şovu Confessions of a Broadway Baby, tam anlamıyla bir zaferdi!

Müzik direktörü Steve Marzullo’nun piyanoda eşlik ettiği McArdle, şovu “There’s No Business Like Show Business” (Annie Get Your Gun’dan) ile açtı. Birbirinden dokunaklı ve bir o kadar da eğlenceli hikâyeler ile harika aranjmanlı şarkılar eşliğinde geçen 75 dakika boyunca, neden şov dünyasının eşi benzeri olmadığını bir kez daha kanıtladı. Sir Cameron Mackintosh’tan (Annie sonrası herkesin Eponine olabileceği ama Fantine rolü için gerçek bir yıldız gerektiği tavsiyesini vermişti), Carol Channing’e (McArdle’a her zaman o meşhur şarkısıyla gurur duymasını öğütlemişti) ve Dorothy Loudon’a (Annie’nin orijinal sahnelenişinde genç McArdle’ı bir atmaca gibi izlermiş) kadar pek çok ismi içeren anektodlarla dolu bu gece, sanatta her evreyi yaşamış bir sanatçının samimi itiraflarının kutlaması gibiydi.

Yaramaz mı yaramaz bir çocuk yıldızdan (McArdle, 1977'den sonra her çocuk oyuncunun başına bir 'Çocuk Sorumlusu' verilmesinin nedeninin kendi davranışları olduğunu açık yüreklilikle itiraf ediyor), Broadway'de öğrenmesi gereken çok şeyi olan genç bir yetişkine ve 23 yaşındaki bir karakteri canlandıran 40 yaşındaki bir oyuncuya (arkadaşlarının ona taktığı lakapla “Belle as old as time”) kadar her anını paylaştı; McArdle izleyiciyi dürüst bir keşif yolculuğuna çıkardı. Dâhice yazılmış Broadway bestelerini kendine has ve heyecan verici bir tarzla yorumlamada ne kadar usta olduğunu hatırlattı. Berlin'den Sondheim'a, Herman'dan Kander ve Ebb'e, Hamlisch ve Bergmanlardan Billy Joel'a kadar her besteci ve söz yazarı, McArdle’ın vokallerini sergilediği bu repertuarda yerini buldu. Ancak hiçbir an, Strouse ve Charnin'in Annie müziklerini söylediği zamanki kadar ne evindeydi ne de seyirciyle tek vücut olmuştu. Kander ve Ebb’in “New York, New York” parçasından Annie’nin “NYC”sine geçiş, hayran kaldığımız o küçük kızın büyümesine ilk bakışı sunarken; ardından gelen “Maybe” ise neden Broadway’in sevgilisi olduğunu herkese yeniden hatırlattı. Sıra “Tomorrow”a geldiğinde ise tüm salonun kalbini avucunun içine almıştı ve artık var olmayan o eski Broadway ruhunu neşeyle yeniden canlandırdı.

Gecenin tatlı sürprizi, bir başka çocuk yıldız olan Judy Garland’a yapılan saygı duruşuydu. McArdle'ın genç Judy Garland’ı canlandırdığı 1978 yapımı Rainbow filmine atıfta bulunarak (ki 54 Below izleyicileri arasında Garland’ın kızı Lorna Luft da hayranlıkla izliyordu), Garland’ın erken dönem hitleri “Zing! Went the Strings of My Heart”, “The Trolley Song” ve tabii ki –Judy’nin “Tomorrow”dan önceki “Tomorrow”u olan– “Over the Rainbow” ile sahnede parladı. Coşkulu alkışlar karşısında McArdle’ın gerçekten duygulandığı gözlendi ve Luft şovun tam ortasında ayakta alkışlayanlara öncülük etti. Harika anlarla dolu gecenin en güzel anlarından biriydi.

McArdle ustalığını konuşturarak şovun sonuna yaklaşırken, Marvin Hamlisch imzalı, sözleri Alan ve Marilyn Bergman’a ait olan o efsanevi Barbra Streisand klasiğini seslendirdi:

“Her şey o zamanlar gerçekten o kadar basit miydi,

Yoksa zaman her satırı yeniden mi yazdı?

Ve eğer her şeyi baştan yapma fırsatımız olsaydı,

Söyle bana, yapar mıydık?”

Evet, Andrea. Marzullo’nun müzikal düzenlemeleriyle senin kaptanlığında geçen bu muazzam geceden sonra; kesinlikle yapardık!