RECENSIE: Chicago, New Wimbledon Theatre (UK Tour) ✭✭✭✭✭

Sophie Carmen-Jones en Ensemble. Foto: Catherine Ashmore Chicago

New Wimbledon Theatre

23 februari 2016

5 Sterren

UK Tour - Koop Tickets

Nadat Chicago het Verenigd Koninkrijk jarenlang heeft betoverd met de nodige 'Razzle Dazzle', is de productie weer op tournee door het land. Deze huidige versie herinnert ons er feilloos aan waarom de fenomenale muziek van John Kander en Fred Ebb wordt beschouwd als een absolute klassieker.

De musical speelt zich af in het Chicago van de drooglegging (de jaren '20) en is gebaseerd op een toneelstuk van verslaggeefster Maurine Dallas Watkins, losjes geïnspireerd op de misdaden waarover zij schreef voor haar krant.

Toen de show oorspronkelijk opende op Broadway, hield deze het een respectabele 936 voorstellingen vol. Pas bij de revival in 1996 bleek de productie een gigantisch succes — Chicago was volwassen geworden en dit verhaal over hebzucht, corruptie, beroemde criminelen en 'trial by media' veroverde de wereld. De revival op West End draaide bijna 15 jaar lang en werd daarmee de langstlopende Amerikaanse musical in de geschiedenis van West End. Chicago loopt nog steeds op Broadway, wat het de langstlopende Amerikaanse musical in de geschiedenis van Broadway maakt, en de op één na langstlopende show ooit, alleen voorafgegaan door The Phantom of the Opera.

De revival van Chicago toonde de genialiteit van de show door de productie tot de kern uit te kleden: de band op het podium, minimale kostuums en slechts een paar stoelen. Als toeschouwer krijg je de kans om de prachtige score van Kander en Ebb echt te horen en de essentie van Bob Fosse's ongelooflijke choreografie te ervaren.

Hayley Tamaddon, John Partridge en Ensemble. Foto: Catherine Ashmore

Het is de choreografische stijl van Fosse, hier naar het toneel vertaald door Ann Reinking, die echt schittert. Dit uitzonderlijke ensemble van artiesten beweegt met gratie en glijdt als één geheel over het kale toneel, om vervolgens uiteen te vallen in individuele personages die een scala aan emoties uitdrukken. Een schouderophaling, de hoek van een hoed of iets kleins als een vingergebaar hebben een enorme impact, of het nu als duo, trio of als ensemble wordt uitgevoerd.

In de huidige tournee speelt Sophie Carmen-Jones de rol van Velma Kelly, de harde artieste die in afwachting is van haar proces voor de moord op haar zus en echtgenoot. Carmen-Jones zet een nagenoeg perfecte Velma neer: zelfverzekerd en standvastig, maar toch kwetsbaar onder de lagen bravoure.

Hayley Tamaddon schittert als Roxie Hart. Tamaddon haalt veel meer van de inherente humor in Roxie naar boven dan ik eerder heb gezien. Perfect gedisciplineerd bevat haar optreden momenten die doen denken aan Fanny Brice, waarin Roxie echt tot haar recht komt.

Samen zijn deze twee vrouwen uitstekend aan elkaar gewaagd. Wanneer ze aan het einde van de show samenkomen voor de 'Hot Honey Rag', zijn ze volledig in synchroniciteit; perfectie in elk opzicht.

John Partridge en Ensemble. Foto: Catherine Ashmore

De gladde advocaat en praatjesmaker Billy Flynn wordt gespeeld door John Partridge. Ongeïnteresseerd in schuld of onschuld, en enkel gedreven door zijn honorarium van $5000, fladdert hij tussen moordenaressen, alleen uit op zijn eigen roem. Het is een zelfverzekerde, krachtige prestatie. Samen met Carmen-Jones liet Partridge de 'Press Conference Rag' zinderen en van het podium spatten.

X Factor-winnares Sam Bailey speelt Mama Morton, de hoofdbewaardster van de Cook County Jail. Ze is eerder een bemiddelaar dan een bewaarder en treedt op als agent voor haar pupillen, waarbij ze hun veroordelingen omzet in klinkende munt. Bailey is een natuurtalent in deze rol. Ze speelt dit uiterst corrupte personage nooit 'over the top'; haar zelfvertrouwen is ijzersterk, maar het is interessant om haar oprechte schok te zien bij het lot van Hunyak.

A D Richardson is zonder twijfel de beste Mary Sunshine die ik ooit heb gezien. Elke zin is doordrenkt van een gevoel van warmte en zorgzaamheid. Het is een rol die berucht is omdat hij avond na avond vocaal zwaar is, maar je krijgt de indruk dat je aan het einde van het optreden pas het topje van de ijsberg hebt gehoord.

Roxie's liefdevolle en gemanipuleerde echtgenoot wordt gespeeld door Neil Ditt. Perfect meelijwekkend wordt hij gemanipuleerd, gebruikt en misbruikt door Roxie en Billy. Het is een prachtige vertolking en Ditt's 'Mr Cellophane' toont deze kleurloze man die er alles aan doet om opgemerkt te worden.

Sam Bailey, Sophie Carmen-Jones en Hayley Tamaddon. Foto: Catherine Ashmore

Er zitten een paar uitblinkers in het ensemble van deze productie. Francis Foreman is een brutale Fred Casely; zijn rechtszaak-scène met Roxie is een triomf. 'Me and My Baby', uitgevoerd door Hayley Tamaddon, Kerry Spark en Adam Denman, is nagenoeg perfect, en Peter Nash' Martin — sexy en louche in gelijke mate — maakt dit een zinderende versie van Chicago.

Sophie Carmen-Jones, Lindsey Tierney, Ellie Mitchell, Nicola Coates, Frances Dee en Chelsea Labadini zijn simpelweg subliem in 'The Cell Block Tango'. Dit is een masterclass in wat Fosse tot zo'n krachtige theatrale factor maakte. Soms verstild, dan weer vol koortsachtige bewegingen: elk van deze vrouwen geeft alles. Een absolute knock-out!

De geweldige liveband onder leiding van Ben Atkinson breekt de tent af en vormt de kers op de taart. Ze knallen door de grote shownummers en spelen de muziek van Kander en Ebb alsof het hun tweede natuur is. Muzikant en muziek worden hier één.

Zorg dat je deze tournee van Chicago niet mist. Deze sexy, unieke en prachtige productie is een absolute aanrader. Het is brutaal, gedurfd en magnifiek!

BOEK TICKETS VOOR CHICAGO ON TOUR