RECENSIE: Dick Whittington, London Palladium ✭✭✭✭✭

Douglas Mayo brengt verslag uit over het pantomime-spektakel Dick Whittington in het London Palladium en meldt met veel plezier dat hij groot fan is van Dick!

Het ensemble van Dick Whittington. Foto: Paul Coltas Dick Whittington

London Palladium

5 Sterren

Boek Tickets Vorig jaar was ik een tikkeltje teleurgesteld in Cinderella in het London Palladium, maar ik kan met vreugde zeggen dat de productie van Dick Whittington dit jaar een enorme verbetering is. De speeltijd is ingekort, de presentatie is strakker en de voorstelling is aanzienlijk gezinsvriendelijker geworden.

Nigel Havers als Captain Nigel en Charlie Stemp als Dick Whittington. Foto: Paul Coltas Over de jaren heen zijn er vele producties van Dick Whittington in het London Palladium te zien geweest, met sterren als Tommy Steele en Norman Wisdom. Dit keer is het de beurt aan Charlie Stemp om zijn Dick te presenteren. Stemps ster rijst nog steeds in een spectaculair tempo. Na zijn lovend ontvangen rol in Half A Sixpence, zal Stemp binnenkort op Broadway te zien zijn in Hello Dolly!, maar hier past zijn innemende houding perfect bij de titelrol. Zijn vermogen om de serieuze tegenspeler te zijn voor types als Julian Clary, maakt zijn Dick eentje om nooit te vergeten.

Julian Clary als Spirit Of The Bells. Foto: Paul Coltas

Over Julian Clary gesproken: deze 'one man tour de force' domineert de hele productie. Alleen al de helft van het productiebudget moet wel naar de extravagante en spectaculaire kostuums van Hugh Durrant gaan, die scène na scène voorbijkomen. Kurkdroog en heerlijk; ik heb nog nooit een Dick Whittington gezien waarin de 'spirit of the bells' het dominante personage is, maar Clary verricht wonderen. Zijn interactie met de rest van de cast deed me dubbelstaan van het lachen.

Elaine Paige als Queen Rat. Foto: Paul Coltas

De Britse koningin van het muziektheater, Elaine Paige, speelt de kwaadaardige Queen Rat. Het is een rol waarin ze met verve haar eigen carrière op de korrel neemt. Het is geweldig om Elaine weer op het podium te zien in zo'n grote zaal. Ze beheerst het toneel en is een geboren schurk.

Het iconische theatericoon Nigel Havers keert terug in de pantomime van dit jaar met een iets grotere rol dan vorig jaar. Hij krijgt dit jaar zelfs een paar verschillende kostuums. Goed gedaan, Nigel!

Gary Wilmot is een nationaal monument en ik heb eerlijk gezegd het gevoel dat zijn rol als Sarah Fitzwarren zijn talent wat onderbenut liet. Dat gezegd hebbende, was zijn grote act over het Londense metrosysteem in het tweede bedrijf een verbluffende prestatie naar ieders maatstaf.

Ashley Banjo en Diversity in Dick Whittington. Foto: Paul Coltas

Paul Zerdin was dit jaar weer fantastisch als Idle Jack. Zijn gemak met kinderen is overduidelijk en zijn vrolijke uitstraling houdt de vaart in de show.

Ashley Banjo en Diversity waren geweldig als de Sultan en zijn adviseurs, en Emma Williams was een verrukkelijke Alice Fitzwarren.

Gary Wilmot, Charlie Stemp en Emma Williams in Dick Whittington. Foto: Paul Coltas

Gary Hind heeft een paar fantastische originele nummers voor deze productie geschreven, maar iemand moet de geluidstechnicus even instrueren, want de band overstemt elke hoop om de teksten goed te kunnen horen. Ian Westbrook en 3D Creations vullen het enorme podium van het London Palladium met decors die dit tot een werkelijk spectaculaire Palladium-panto maken die de ticketprijs meer dan waard is.

Regisseur Michael Harrison en choreograaf Karen Bruce verdienen alle lof voor een strakke, pakkende avond die me nu al doet uitkijken naar de productie van volgend jaar.

Tot 14 januari 2018

BOEK TICKETS VOOR DICK WHITTINGTON