RECENSIE: Macbeth, Derby Theatre ✭✭✭

Gary Stringer recenseert Douglas Rintouls tournee van Macbeth met Paul Tinto en Phoebe Sparrow, nu te zien in het Derby Theatre

Macbeth

Derby Theatre

Drie sterren

Iets kwaadaardigs strijkt neer in het Derby Theatre nu Macbeth in de East Midlands arriveert, een coproductie met het Queen's Theatre Hornchurch in Londen. Regisseur Douglas Rintoul beloofde een historisch stuk met moderne elementen, en dit is inderdaad een zeer heldere interpretatie van Shakespeares relaas over politieke onrust, moordzuchtige ambitie en de waanzin die voortkomt uit schuldgevoel.

Het stuk is sober vormgegeven door Ruari Muchison. Een bloedrode lijn splijt het toneel, wat suggereert hoe diep het land verdeeld raakt naarmate het verhaal zich ontvouwt. Deze lijn kan ook symbool staan voor de grens die Macbeth overschrijdt om zijn ambities waar te maken, of de rivier van bloed die de hoofdrolspelers voortstuwt op hun pad. Het lichtontwerp van Daniella Beattie roept een passende duistere sfeer op, met schaduwen waarin verraders loeren, geesten rondwaren en heksen hun plannen smeden en voorspellingen doen. Effectief silhouetwerk suggereert bovendien grotere veldslagen, toekomstvisioenen en extremer geweld.

Paul Tinto levert een gespierde en fysieke prestatie als de steeds meer getergde Macbeth. Zijn transformatie van gevierde oorlogsheld naar angstige heerser is behendig neergezet; het gewicht van zijn twijfels en spijt wordt een wankel kaartenhuis wanneer hij begint te beseffen dat hij verstrikt is geraakt in een spel dat hij nooit kan winnen. Als Lady Macbeth is Phoebe Sparrow heerlijk doortrapt en manipulatief, terwijl ze het vuur van haar mans ambitie verder opstookt. Figuren als Imelda Marcos, Grace Mugabe en Elena Ceaușescu hadden lering kunnen trekken uit de gevolgen voor dit oorspronkelijke 'power couple'. Adam Karim is als de verraden Banquo een angstaanjagende wraakgeest, en Rikki Chamberlain zorgt voor de broodnodige luchtigheid als de portier, met vrolijkheid, knappe fysieke komedie en gevatte dubbelzinnigheden.

Met de nodige intriges, horror en verraad is dit een degelijke en fraai geënsceneerde productie, zij het wat traditioneel. Wie op zoek is naar een radicale herinterpretatie kan beter ergens anders kijken; dit robuuste stuk is Shakespeare in zijn puurste vorm en dient als een uitstekende introductie tot het toneelstuk. Tijdens de voorstelling die ik bijwoonde, bestond het publiek dan ook uit een groot aantal studenten, en het stuk wist moeiteloos de aandacht vast te houden van hen die meer gewend zijn aan de intriges van de huizen Stark en Lannister – een extra bewijs van de tijdloze kracht van thema's als machtsstrijd en invloedrijke koppels.

Te zien in het Derby Theatre tot en met 14 maart 2020, daarna in het New Wolsey Theatre in Ipswich van 17 tot en met 21 maart en in het Perth Theatre van 31 maart tot en met 4 april.