RECENSIE: The Drowned Man - A Hollywood Fable ✭✭✭✭✭

Punchdrunk breekt met alle theatrale conventies in hun nieuwste productie, The Drowned Man, en dwingt Emily Hardy daarmee om ook de conventionele recensie overboord te gooien.

Wat je absoluut niet moet doen bij The Drowned Man: a Hollywood Fable. Wanneer je oog in oog staat met een meesterwerk als dit, past het ons – als louter indringers van deze louche onderwereld – om onze rol naar behoren te spelen. Mocht je hopen de oversteek te maken naar de wereld van Temple Pictures, geïnspireerd op Büchner’s Woyzeck, en de dromers te ontmoeten die aan de zelfkant van Hollywood leven, wees dan gewaarschuwd: er is een goede en een slechte manier om Punchdrunk te beleven… Wat je niet moet doen: Neem geen tas mee, zelfs je telefoon niet... Sterker nog, draag zelfs geen horloge. Te midden van de chaos, bij de ingang van het enorme leegstaande pand, bevindt zich een garderobe (en een toilet). Bevrijd jezelf van externe afleidingen; het is heerlijk! Er is binnen genoeg om je af te leiden: zes verdiepingen vol kamers, gangen en bijgebouwen, waarbij elke vierkante meter van de enorme ruimte bruist van de activiteit. Elke kamer is ingericht, gedecoreerd en voorzien van texturen en geuren met de uiterste precisie en oog voor detail, met dank aan het designteam Felix Barrett, Livi Vaughan en Beatrice Minns.

Verlost van onze dagelijkse ballast (en ik geef toe, ik zag ertegen op om drie uur zonder lippenbalsem te zitten), is het mogelijk om Paddington, Londen en het jaar 2013 volledig te vergeten. Wat hier is gecreëerd heeft een hallucinerende werking en het vermogen om zelfs degenen te vervoeren die, net als ik, neigen naar weerstand of cynisme.

Bijgevolg verbrijzelt de felle gloed van een iPhone of de hoogmoedige grijns van een toeschouwer onder een opgelicht masker direct de illusie, wat de theatrale ervaring tenietdoet. Het is een ervaring die vergelijkbaar is met het ontdekken van Narnia in je kledingkast, om vervolgens direct te worden teruggeworpen naar een simpel dagje uit in het London Aquarium of een bezoekje aan de supermarkt.

Praat niet en probeer niet bij je vrienden of partner te blijven. (Overigens is The Drowned Man niet bepaald de ideale 'date-avond'.) Het maken en uitdagen van je eigen keuzes is cruciaal voor het avontuur, dus begeef je buiten de massa en zoek naar je eigen gefragmenteerde begrip van het verhaal. Anders kun je net zo goed aansluiten in de spits tijdens het forenzen.

Wanneer je jezelf alleen terugvindt in het donker, loerend in kamers via verborgen deuren en je afvraagt of je ooit nog terugkomt bij het beginpunt, dwingt de desoriëntatie je tot een duistere psychologische zelfreflectie. De epische, filmische muziek wordt wellicht overstemd door je eigen drukke interne monoloog. Je probeert de angst te rationaliseren, je af te vragen waar je nu eigenlijk bang voor bent; het is maar een toneelstuk, toch?

Of misschien ervaar je die typische kinderlijke frustratie dat je iets mist, terwijl je je voortdurend afvraagt of je wel de meest interessante route hebt gekozen. Die zorgen zijn natuurlijk zinloos; de woordloze verhalen van de personages ontvouwen zich gelijktijdig via meeslepend, gedurfd en gewelddadig fysiek theater. Het narratief vloeit uiteindelijk samen, ongeacht de volgorde waarin je het oppikt.

Je kunt een band opbouwen met twee personages of met tien, afhankelijk van waar je belandt. Bots je in de gang op de hoofdpersoon terwijl hij een plaats delict ontvlucht? Word je getuige van overspel, wanhoop of moord? Leer je iets over jezelf? Durf je los te koppelen van de mensen met wie je binnenkwam. Je overleeft die drie uur alleen wel, en het is des te bevredigender wanneer het stuk zijn verbluffende finale bereikt en je je bevindingen en ervaringen kunt gaan vergelijken.

Punchdrunk heeft sinds hun oprichting in 2000 onbevreesd de theatrale wateren vertroebeld en heeft, in deze megasamenwerking met het National Theatre, de vorm en de mogelijkheden van theater volledig geherdefinieerd. Dus: ga. Bewonder. Dans. En als je na afloop geen schoenen vol zand hebt, geen boomschors in je haar, niet druipt van het zweet en emotioneel uitgeput bent, dan heb je het niet goed gedaan.

Bezoek voor meer informatie over Punchdrunk hun website