RECENSIE: The Seth Rudetsky Concert Series - Beth Malone, Online ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert Beth Malone die zich bij Seth Rudetsky voegt in de nieuwste aflevering van de Seth Concert Series, nu online te streamen.

Beth Malone The Seth Concert Series met Beth Malone

Online te streamen

5 sterren

Bezoek de website van Seth

Andrew Lippa's 'The Life of the Party' was een heerlijk voorgerecht voor deze nieuwste editie van de razend populaire cabaret-talkshows van Seth Rudetsky. Het geheel kreeg extra glans doordat onze muzikaal leider net daarvoor opriep om vooral te gaan stemmen – de enige R-waarde waar we momenteel écht over willen horen is de 'Rudetsky-factor'. Maar wat een transformatie om daarna over te schakelen naar de hese, doorrookte stem in 'Just In Time' (Jule Styne, Betty Comden/Adolph Green), geïnspireerd door Judy Garland – hoewel het oorspronkelijk geschreven was voor die ándere Judy, Holliday. Beth liet haar stem klinken als Jeri Southern na iets te veel martini's. Wat een flexibiliteit! Het is een kenmerk van deze concerten dat Seth vrijwel altijd artiesten kiest met een adembenemende beheersing van techniek, die moeiteloos van het ene genre naar het andere switchen en altijd volkomen authentiek klinken, wat ze ook zingen. Zingen... of zijn!

Een groot deel van Malone's leven en werk is haar hartstochtelijke inzet voor de lhbtq+-gemeenschap, waarvoor ze jaarlijks zo'n 50 benefietconcerten geeft. Het was prachtig om haar hierover te horen vertellen, vooral omdat het onthulde dat ze haar soulmate en huidige vrouw Shelley al op 22-jarige leeftijd vond. (En ja, al die jaren later zijn ze nog steeds gelukkig getrouwd.) Een ander nummer, de popsong 'Where Are You Now?' van Randy Klein (vermoedelijk?), was werkelijk fantastisch. Een prachtige, eenvoudige en tedere ballad vol grote emoties, gezongen met een stem vol helderheid, precisie en hartstocht. Het was de perfecte muziek voor de stem van een zoekend hart.

'On My Own' (Schoenberg/Boublil) was een vergelijkbare ballad, maar dan met een fluwelen touch en een vleugje country-and-western, verrijkt met de dramatiek van een innerlijke strijd. Daarna belandden we op ruiger terrein met 'I Need An Old-Fashioned Lesbian Love Story'. Wederom een bewijs dat Andrew Lippa veel meer van de menselijke natuur begrijpt dan de meeste schrijvers durven dromen. Het voelt een beetje als Tom Lehrer ontmoet Jerry Herman. Laat je gewoon meeslepen. Malone brengt zo'n manische cabaret-parodie met evenveel overtuiging als haar andere materiaal: simpelweg omdat het goed materiaal is. Ze zet echt een prestatie neer die buiten alle categorieën valt. Typisch New Yorkse allure!

Vervolgens doken we in de Broadway-verhalen over de waanzinnige wereld van audities, castings en try-outs. 'I Quit' is de ultieme auditie-song en kreeg hier alle aandacht met een virtuoze vertolking door onze Beth. Het heldere, zachte arrangement van David Dyer voor 'Unruly Heart' (uit 'The Prom' van Matthew Sklar en Chad Beguelin) vormde een prachtig contrast. Het gaf Malone de ruimte om als een country-diva voluit te zingen, genietend van het refrein 'You will be found' – een krachtige en gepassioneerde bevestiging van optimisme en doorzettingsvermogen, kwaliteiten die zij door en door belichaamt.

Als om dat punt te bewijzen, volgde 'The Life I Never Lived' uit 'Sister Act' (Alan Menken en Glen Slater). Een mooie stijlbreuk: er kwam meer staal in Malone's stem, maar nog steeds met die onberispelijke zorg voor de frasering en het verhaal in de tekst. Het staat echter mijlenver af van de buitengewone aanpak in 'Fun Home' (Lisa Kron/Jeanine Tesori), met hun verfrissende en radicale manier van schrijven voor stemmen. Malone fileert het hier en laat zien hoe een zanger reageert op een hyper-naturalistische interpretatie van personages. Caitlin Caruso was de winnaar van de competitie deze week en we zagen een geweldig fragment van 'Ring Of Keys'. Maar 'Maps' is een nog grotere uitdaging, die een enorm scala aan vaardigheden vereist om de lyriek in de muziek te vinden terwijl het verhaal zich constant ontvouwt. Tesori is een genie in het weven van melodielijnen in haar muzikale textuur, zonder dat de tune ooit dicteert waar de muziek en het verhaal heen moeten gaan. Het gaat alle kanten op. Ondanks haar vele prijzen is Tesori nog steeds een schromelijk onderschatte componist: zij hoort absoluut bij de top.

Net als Meredith Willson, wiens 'The Unsinkable Molly Brown' de sfeer erin hield met het onverwoestbare 'I Ain't Down Yet'. Een muzikale parade vol feestvreugde. Het was allemaal prachtig. En het bracht ons terug bij 'Ring Of Keys', nu in de uitvoering van Beth Malone zelf. Het toonde haar verbluffende vermogen om zonder haperen van de ene intense emotie naar de andere te schakelen. Perfectie!

Lees recensies van de Seth Concert Series