RECENSIE: Secret Life Of Humans, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭

Secret Life of Humans

Pleasance Courtyard, Edinburgh Fringe

Vier sterren

In de internationale bestseller 'Sapiens: Een kleine geschiedenis van de mensheid' van Yuval Noah Harari wordt de menselijke vooruitgang op onconventionele wijze bekeken: niet zozeer als een stijgende lijn, maar eerder als een kluwen waarin industrialisatie en technologie ons richting een mogelijke uitroeiing drijven. Dit staat haaks op de hoopvollere theorieën van wiskundige en wetenschapshistoricus Dr. Jacob Bronowski. Zijn uiterst succesvolle televisieserie en boek uit 1973, 'De opmars van de mens', zag de mensheid zich juist constant verbeteren op weg naar een utopische toekomst. Deze twee visies vormen het vertrekpunt voor 'Secret Life of Humans' van New Diorama Theatre. Een vindingrijke en boeiende voorstelling die onderzoekt hoe ver de Homo Sapiens de afgelopen 150.000 jaar is gekomen – en hoe weinig we feitelijk zijn veranderd ten opzichte van onze jagende voorouders uit de grotten.

De show opent met een levendig minicollege door Stella Blue Taylor waarin het uitgangspunt wordt geschetst, waarna het verhaal overgaat in een deels gefictionaliseerd verslag van Bronowski's leven. Taylor speelt Ava, een jonge gedragswetenschapper op een Tinder-date met Jamie, die de kleinzoon van Bronowski blijkt te zijn en erfgenaam van al diens papieren. Hij onthult haar een afgesloten kamer in het huis van zijn grootouders, waar ze dagboeken en correspondentie vinden. Deze onthullen details over de moreel dubieuze oorlogsjaren van Bronowski, waarin hij het Britse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid hielp om met behulp van wiskunde de effectiviteit van de RAF Bomber Command te vergroten.

Het toneelstuk springt heen en weer tussen de Tweede Wereldoorlog, het heden en de latere jaren van Bronowski voor zijn plotselinge dood in 1974. Zijn levensverhaal wordt gebruikt om te verkennen hoe moderne menselijke trekken als angst en verbeeldingskracht terug te herleiden zijn naar onze voorouders. Het is een prachtig staaltje storytelling dat aanzet tot nadenken en vaak grappig is, met veel élan geregisseerd door schrijver David Byrne samen met Kate Stanley en ontwikkeld door het gezelschap.

Taylor en Andrew Strafford-Baker zijn uitstekend als Ava en Jamie, evenals Olivia Hirst en Andy McLeod. Richard Delaney valt op als de welwillende maar getergde Bronowski. Tegen de achtergrond van een opmerkelijk veelzijdig decor van Jen McGinley is de show visueel overdonderend, mede dankzij de projecties van Zakk Hein, de belichting van Geoff Hense en, onvergetelijk, het luchtontwerp van John Maddox. Het resultaat is een vermakelijke blik op serieuze vragen over de oorsprong en huidige staat van de mensheid. Het herinnert ons er op onthutsende wijze aan dat, net zoals de eerste mensen 2,4 miljoen jaar geleden op aarde rondliepen, er onvermijdelijk een dag zal komen waarop onze laatste voetstappen worden gezet.

Te zien tot en met 28 augustus 2017.

Lees meer recensies van voorstellingen op de Edinburgh Fringe 2017