BINNENKORT: China Blue Fish en Deborah Antoinette

Julian Eaves sprak met China Blue Fish en Deborah Antoinette over hun productie Queen C*nt: Sacred or Profane, die in maart 2019 naar The Bunker Theatre komt.

 Producent Hannah Elsy herkent kwaliteit uit duizenden — en ze verbindt haar naam nooit aan iets dat minder dan fantastisch is.  Dus toen ik hoorde dat ze de productie op zich had genomen van het buitengewone werk van China Blue Fish en Deborah Antoinette, haastte ik me om meer te weten te komen.  Tijdens een recent gesprek met China en Debs bleek ik, net als velen voor mij, boven verwachting enthousiast. Op dit moment varen beiden wel bij de lovende resultaten van een eerste reeks op de Edinburgh Fringe afgelopen zomer, die veel beter uitpakte dan gedacht; dat, gecombineerd met een verrassend succesvolle tour, heeft ervoor gezorgd dat hun werk een veel groter en gevarieerder publiek bereikt dan wie dan ook had voorzien.  Dus, wie zijn zij en wat drijft hen? China, gezegend met een heldere, indringende stem en het talent om direct en intens contact te maken met haar publiek, heeft een achtergrond in performance art, acteren en songwriting; hoewel ze soms verschijnt als rolschaatsende of steltlopende entertainer, vormt sociale en ecologische rechtvaardigheid altijd de rode draad in haar werk.  Haar kompaan in dit avontuur is Deborah, die in bijna elk opzicht een perfect contrast vormt — met een zachte stem overvalt ze je bijna, zoals in een van haar zelfgeschreven voorstellingen of ensembletheaterstukken, met een royale dosis humor en een reputatie als associate producer die precies weet hoe elke interventie het beste resultaat behaalt.  Samen delen ze dezelfde gepassioneerde toewijding aan het kunstenaarschap en doen ze er alles aan om hun werk als collectief verder te ontwikkelen. Ze ontmoetten elkaar in Bristol, in het onlangs gesloten Hamilton House, waar ze beiden lid waren van het collectief Co-Resist.  Tijdens een van hun vele gesprekken daar ontdekten ze een gedeelde motivatie om het thema intimidatie te verkennen.  Toen daar de kans voor een residency bij Exeter Bikeshed bijkwam — nog ver voordat #MeToo echt losbarstte — besloten ze hun krachten te bundelen en te zien wat hun samenwerking teweeg kon brengen.  Actualiteit was een vereiste, evenals de wens om te reageren op het huidige politiek-maatschappelijke klimaat, maar ze wisten ook dat ze hun werk wilden doordrenken met plezier, vrolijkheid en variatie als kernwaarden. In essentie zijn de verhalen die ze vertellen gebaseerd op 'afgodische onthullingen': het blootleggen van wat er werkelijk schuilt onder de keurige schijn waarmee de dolende mensheid haar grillige idolen omhult.  In deze optocht krijgen we momentopnames te zien uit de levens van markante vrouwen: van de Maagd Maria tot de 'Maybot' zelf.  Niemand is veilig voor de satirische blik van dit duo — ook mannen niet, die overigens ook door hen worden gespeeld.  Niet dat dit mannen uit de zaal weert: integendeel.  Ze zijn juist blij verrast met een publiek dat net zo breed is als hun eigen artistieke verbeelding: vrouwen van allerlei pluimage komen kijken, moeders, grootmoeders én mannen — heel veel mannen zelfs: bij sommige voorstellingen bestond de zaal zelfs hoofdzakelijk uit heren. Waar danken ze die brede aantrekkingskracht aan?  Zelf zeggen ze dat hun doel simpelweg is om een wereld aan te snijden en te representeren 'waarin we gelijkwaardig horen te zijn, maar dat nog niet zijn'.  Een ouderwetse zoektocht naar de waarheid, dus.  En om te werken met 'dat wat de aarde in onze onderbuik doet schudden'.  Echte, rauwe obsessie dus.  De essentie van theater.  Dit alles wordt gebracht met een fijngevoeligheid en een gewaagde techniek — van strak gechoreografeerd tot de meest vrije improvisatie — wat hen hun unieke karakter geeft. Gaandeweg hebben ze waardevolle samenwerkingen opgebouwd met diverse artistieke en maatschappelijke partners: Bristol Women's Voices uit hun thuisbasis in het zuidwesten; de Fawcett Society, die strijdt voor gendergelijkheid; het Good Lad-initiatief, dat positieve mannelijkheid promoot in instellingen door het hele land; en Lunette Cup, een wereldwijde organisatie die zich inzet tegen menstruatie-armoede.  Nu ze aan de volgende fase van hun ontwikkeling in het Verenigd Koninkrijk beginnen, is het een genoegen om kennis met hen te maken en deel uit te maken van dit avontuur.  Boek nu! The Bunker Theatre op 10/11 maart 2019.

RESERVEER TICKETS VOOR QUEEN C*NT: SACRED OR PROFANE