5 powodów, dla których warto zobaczyć spektakl: Ciekawy przypadek psa nocną porą

Obsada spektaklu „Ciekawy przypadek psa nocną porą”

Odwiedziliśmy ostatnio produkcję National Theatre pt. „Ciekawy przypadek psa nocną porą” w Gielgud Theatre. Oto nasze 5 najważniejszych powodów, dla których warto zobaczyć to niezwykłe dzieło sceniczne:-

1) Próba czasu

Przetrwanie próby czasu na londyńskim West Endzie to nie lada wyczyn — szczególnie w dobie kryzysu.

Podobnie jak w przypadku oszałamiającego sukcesu „War Horse” (także z National Theatre), niesłabnąca popularność „Ciekawego przypadku psa nocną porą” dla wielu była zaskoczeniem. Nie dlatego, by sztuka nie zasługiwała na komplety widzów i pięciogwiazdkowe recenzje — wręcz przeciwnie — ale po prostu dlatego, że w 2012 roku, kiedy spektakl miał swoją premierę w Cottesloe Theatre, czasy były dla wszystkich wyjątkowo trudne.

Od tamtej pory „Ciekawy przypadek...” jest nie do zatrzymania: zdobył siedem nagród Olivier Award oraz tytuł najlepszej nowej sztuki w plebiscycie Whatsonstage Awards 2013. Nawet gdy w grudniu 2013 roku podczas występu zawaliła się część dachu Apollo Theatre, twórcy otrzepali kurz i sześć miesięcy później wznowili spektakl w Gielgud Theatre, gdzie do dziś grają przy pełnej widowni.

Produkcja zrobiła furorę także za oceanem. Broadwayowski debiut odbył się w Ethel Barrymore Theatre w październiku 2014 roku, a w 2015 roku spektakl zdobył m.in. Drama Desk Award, Outer Critics Circle Award, Drama League Award oraz pięć nagród Tony, w tym dla najlepszej sztuki.

Oczywiście nagrody i popularność mogą nie być wystarczającym powodem do decyzji, ale dla każdego świadomego widza teatralnego to doskonały punkt wyjścia.

Matthew Trevannion, Sion Daniel Young i Pearl Mackie. Fot. Brinkhoff Mogenberg 2) Najszlachetniejsza z opowieści

Oparta na bestsellerowej, nagradzanej powieści Marka Haddona i zaadaptowana na scenę przez Simona Stephensa historia Christophera Boone'a — który sam o sobie mówi: „ktoś, kto ma problemy behawioralne” — jest niezwykle aktualna i wartościowa.

Od czasu publikacji powieści Haddona w 2003 roku zespół Aspergera i inne specjalne potrzeby edukacyjne (choć nie traćmy czasu na etykietki) doczekały się głębszej analizy i rzetelniejszego przedstawienia w mediach. Chciałbym wierzyć, że przeszliśmy długą drogę — nawet od premiery sztuki w 2012 roku — w obalaniu mitów i stygmatyzacji oraz że ogólnie wzrosło zrozumienie i poprawiło się podejście do niepełnosprawności intelektualnej.

Z tego powodu matematyczny geniusz Christophera, jego barwna wyobraźnia czy unikanie obcych i kontaktu fizycznego mogą nie być już tak wielkim zaskoczeniem dla widza w 2016 roku. Nie oznacza to jednak, że wartość sztuki zmalała lub że ignorancja zniknęła. Niestety, wciąż mamy wiele do zrobienia, a z opowieści Christophera Boone’a zawsze można wyciągnąć coś cennego.

W rzeczywistości „Ciekawy przypadek...” nie jest tylko o Christopherze czy jego Aspergerze; to sztuka o jego matce Judy i ojcu Edzie, o Swindon, Sherlocku Holmesie, czytaniu i kolei. Wychodząc poza zestaw dziwactw bohatera, bogata narracja porusza tematy rozwodu, śmierci, bliskości, rodziny i wspólnoty. Postacie, z ich idiosynkrazjami, trudnościami i katastrofalnymi błędami, pokazują ludzką kruchość i to, co czyni każdego z nas absolutnie wyjątkowym.

Obsada spektaklu „Ciekawy przypadek psa nocną porą” 3) Magia prostoty

To prawda, że od premiery tej sztuki ambitni twórcy teatralni niestrudzenie przesuwają granice tego, co możliwe na scenie. Firmy takie jak Punchdrunk, Headlong czy 1927 wykorzystują technologię i sztukę, by oszołomić widzów. Choć „Ciekawy przypadek...” nie jest już jedynym spektaklem wykorzystującym projekcje wideo, magiczne oświetlenie i pomysłowy ruch sceniczny, wciąż wyróżnia się na tle konkurencji. A dzieje się tak dzięki prostocie, niekwestionowanym umiejętnościom dziesięciorga aktorów grających wiele ról oraz oszczędnej scenografii, która pozwala opowieści w pełni wybrzmieć.

4) Dwa ekstrema i wszystko pomiędzy

Niewiele jest w historii brytyjskiego teatru scen tak napiętych, jak improwizowana wyprawa Christophera do londyńskiego metra. W desperackiej próbie rozwiązania zagadki listów znalezionych w pokoju ojca, Christopher ucieka z domu w Swindon w poszukiwaniu Kensal Rise. Robiąc to, nieświadomie naraża się na wielkie niebezpieczeństwo i zdaje na łaskę typowo niepomocnych londyńskich pasażerów.

Z drugiej strony rzadko zdarzają się momenty tak euforyczne i spokojne, jak wtedy, gdy Christopher wyobraża sobie podróż w kosmos lub gdy znajduje ukojenie w matematyce. Jego marzenia ożywają dzięki płynnej pracy fizycznej całego zespołu i ilustracjom wyświetlanym na białej siatce, która staje się odzwierciedleniem umysłu chłopca.

„Ciekawy przypadek...” wymaga więc wiele od widowni; przygotujcie się na pełne spektrum emocji — tu nie ma miejsca na obojętność czy, co gorsza, nudę.

Jacqueline Clarke i Sion Daniel Young w „Ciekawym przypadku psa nocną porą”. Fot. Brinkhoff Mogenberg 5) … i niespodzianka, na którą warto czekać

Nie chcąc psuć zabawy, o powodzie numer 5 powiem tylko tyle: jeśli zazwyczaj nie jesteście fanami zwierząt na scenie — do czego sam często się przyznaję — przygotujcie się na zmianę zdania. To wcale nie jest tani chwyt komediowy; ten konkretny czworonożny gość jest niezwykle trafnym dopełnieniem tej pięknej i sugestywnej sztuki.

Uwaga: Podczas realizacji spektaklu nie ucierpiało żadne zwierzę.

REZERWUJ BILETY NA SPEKTAKL „CIEKAWY PRZYPADEK PSA NOCNĄ PORĄ”