RECENZJA: Nuclear War, Royal Court Jerwood Upstairs ✭✭✭✭

Andrew Sheridan, Beatrice Scirocchi, Maureen Beattie, Gerrome Miller i Sharon Duncan-Brewster w spektaklu Nuclear War

Royal Court Jerwood Upstairs

24 kwietnia 2017

Cztery gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Simon Stephens na potrzeby swojego najnowszego dzieła pt. Nuclear War przygotował zaledwie 12 stron tekstu, opisując go jako „serię sugestii dotyczących utworu teatralnego”. Decyzje o kształcie inscenizacji pozostawił swoim współpracownikom, w tym reżyserowi. „Wszystkie te słowa mogą zostać wypowiedziane przez wykonawców, ale żadne z nich nie musi” – dodaje autor. W wyniku współpracy z reżyserką Imogen Knight i dramaturżką Lucy Morrison powstał śmiały, eksperymentalny spektakl, który hipnotyzuje, niepokoi, a momentami wprawia w konsternację.

Gerrome Miller i Beatrice Scirocchi

Sztuka porusza tematy straty i wyobcowania, znane z wcześniejszych dramatów Stephensa, takich jak Harper Regan czy Port. Wchodzimy w świat bezimiennej kobiety, która siedem lat po śmierci bliskiej osoby (prawdopodobnie partnera) wciąż zmaga się z wszechogarniającą żałobą. Maureen Beattie, zajmująca centralne miejsce na scenie, oddaje jej udręczone myśli – słyszymy je zarówno na żywo, jak i z nagrania, przy wsparciu czwórki pozostałych aktorów, którzy niemal bezgłośnie krążą wokół niej. Towarzyszymy jej w podróży londyńskim metrem, przez tętniące życiem ulice i w kawiarni, doświadczając wszystkiego z jej rozbitej perspektywy, pełnej przerażających wizji i dźwiękowej nawałnicy. Bólowi po stracie towarzyszy desperackie pragnienie ludzkiego kontaktu, w tym seksu „ten ostatni raz”. Język sztuki jest poetycki, często abstrakcyjny, płynnie przechodząc od codzienności do „myśli wyrytych wewnątrz mojej głowy”.

Beatrice Scirocchi, Andrew Sheridan, Maureen Beattie, Gerrome Miller i Sharon Duncan-Brewster

To doświadczenie nieuchronnie mroczne i przejmujące, choć zdarzają się w nim momenty lekkości, jak choćby nieszablonowa próba nawiązania rozmowy z młodym nieznajomym w metrze. Dostrzegamy też przebłyski radości z czasu spędzonego z ukochaną osobą, gdy drugoplanowa obsada śpiewa i niezdarnie tańczy do utworu Mickey Newbury'ego „When the Baby in My Lady Gets the Blues”.

Sharon Duncan-Brewster, Gerrome Miller, Beatrice Scirocchi i Andrew Sheridan.

Widzowie zasiadają na niedobranych krzesłach wokół surowej przestrzeni, wypełnionej chaotycznymi przedmiotami codziennego użytku z zestawu zaprojektowanego przez Chloe Lamford. Ta płynna, nieustannie zmieniająca się sceneria współgra z reżyserią świateł Lee Currana i oprawą dźwiękową Petera Rice’a. Pewna, magnetyczna rola Beattie znajduje świetne wsparcie w Sharon Duncan-Brewster, Gerromie Millerze, Beatrice Scirocchi i Andrew Sheridanie, których choreografia nadaje całości charakteru widowiska tanecznego. Choć spektakl bywa trudny w odbiorze i dezorientujący, przez całe 45 minut trzyma w napięciu, pozostawiając widza z obrazami i dźwiękami, które długo nie dają o sobie zapomnieć.

W repertuarze do 6 maja 2017

Zdjęcia: Chloe Lamford

KUP BILETY NA SPEKTAKL NUCLEAR WAR W ROYAL COURT