RECENZJA: The Wind In The Willows, Original Cast Recording ✭✭✭✭✭

O czym szumią wierzby (The Wind In The Willows)

Nagranie oryginalnej obsady londyńskiej

Sony Masterworks Broadway

5 Gwiazdek

Kup kopię „O czym szumią wierzby” Kennetha Grahame’a to absolutna klasyka brytyjskiej literatury, którą darzy się ogromnym sentymentem. Poczciwa opowieść o Kreciku, Borsuku, Szczurku i malowniczym brzegu rzeki, a także o porywczym, krzykliwym i zadufanym w sobie Panu Ropuchu i jego dziwactwach, stanowi idealny fundament pod musical. Zadanie to przypadło nagradzanemu duetowi Anthony’emu Drewe i George’owi Stilesowi, którzy jak mało kto potrafią uchwycić tę kwintesencję brytyjskości – tę samą magię, która sprawia, że historie takie jak The Wind In the Willows czy ostatnio przygody Harry’ego Pottera są tak wyjątkowe. Mówię to z perspektywy Australijczyka, który od najmłodszych lat jest wielkim anglofilem. Brytyjczycy potrafią to robić jak nikt inny i cieszę się, że musicalowa adaptacja tej baśni trafiła w ręce najlepszych z najlepszych. Rufus Hound wciela się w Pana Ropucha z pasją i energią – to kreacja wokalna, która w pełni oddaje szaleństwo i ekscentryczność tej barwnej postaci. Utwory The Amazing Mr Toad oraz Mr Toad’s Escape dają Houndowi szansę na prawdziwy popis, sprawiając, że Ropuch niemal wyskakuje z nagrania. Craig Mather jest zachwycający jako Krecik. Jego solówka A Place To Come Back To idealnie oddaje duszę tej prostej, poczciwej postaci. Szorstki Szczurek w wykonaniu Simona Lipkina tworzy świetny kontrast z niewinnością Krecika. Mather i Lipkin razem czynią cuda – słychać to wyraźnie w radosnym Messing About In A Boat. Denise Welch jako Pani Wydra jest niezwykle rezolutna i doświadczona. Numer Speed Is Of The Essence wywołał u mnie szeroki uśmiech, gdy ona i Szczurek (Lipkin) dają biednemu Krecikowi lekcję na temat brytyjskiego temperamentu Pana Ropucha. To właśnie takie momenty oraz numery z udziałem Lipkina, Welch, Mathera i wspaniałego Gary'ego Wilmota nadają temu musicalowi niesamowitego ciepła i humoru. Jako Naczelny Łasica, Neil McDermott i jego banda śliskich, groźnych kompanów, czują się jak ryby w wodzie w utworze The Wild Wooders. To numer tyleż budzący dreszcz, co i porywający – prawdziwy showstopper. Jednym z moich ulubionych aspektów twórczości Stilesa i Drewe’a są ich montaże zespołowe. Stały się one ich znakiem rozpoznawczym i w przypadku „Wierzb” nie jest inaczej. The Greatest Great Escape, Hush! oraz The Fight są genialnie skonstruowane i wykonane. Czytelnicy powieści Grahame'a wiedzą, że najbardziej urocze momenty kryją się w rozdziałach między wielkimi przygodami Ropucha – tak samo jest w musicalu. Posłuchajcie The Hedgehog’s Nightmare – Jenna Boyd, James Gant, Lauren Sayers i Harvey Loakes tworzą tu przepiękną chwilę, która o mało nie kradnie całego show. Prostota tego utworu ma w sobie coś z Braci Sherman – po prostu ideał.

Orkiestracje Christophera Jahnke i Davida Shrubsole’a są idealnie dopasowane, a nadzór muzyczny Simona Lee i zespół pod batutą Toby’ego Higginsa utrzymują żwawe tempo, współgrając z dramatyzmem akcji.

George Stiles i Anthony Drewe są coraz lepsi z każdym kolejnym spektaklem. W tym radosnym musicalu udało im się perfekcyjnie zamknąć klasyczne postaci Grahame’a i specyficzną atmosferę nadrzecznych zarośli.

Na płycie znajduje się w sumie dwadzieścia utworów i nie ma wśród nich ani jednego słabego punktu. Nie widziałem jeszcze spektaklu na scenie, ponieważ nie ma mnie obecnie w Wielkiej Brytanii, więc ta recenzja dotyczy wyłącznie albumu – ale muszę przyznać, że po jego wysłuchaniu z niecierpliwością czekam na wizytę w The Palladium po moim powrocie.

ZAMÓW ALBUM Z MUSICALU THE WIND IN THE WILLOWS

REZERWUJ BILETY NA THE WIND IN THE WILLOWS W LONDYŃSKIM PALLADIUM