WSPOMNIENIA CZWARTKOWE: - Keziah Joseph

Sarah Day rozmawia z Keziah Joseph, występującą obecnie w sztuce Mojisoli Adebayo  Family Tree. Ten nowy spektakl o życiu i dziedzictwie Henrietty Lacks ma swoją premierę na Greenwich+Docklands International Festival, a w 2022 roku zostanie przeniesiony na scenę Young Vic.

Jaki był Twój pierwszy występ w dzieciństwie i co sprawiło, że wciągnął Cię świat teatru?

Prawdopodobnie jasełka – byłam aniołkiem i najbardziej pamiętam to, jak ważne dla wszystkich były kostiumy; poza tym nie do końca wiedziałam, co się dzieje. Ale to sztuka o Sherlocku Holmesie w piątej klasie sprawiła, że pokochałam teatr. Wtedy zrozumiałam, że chcę zostać aktorką.

Gratulujemy roli w „Family Tree”! Opowiedz nam o spektaklu i postaci, którą w nim grasz.

To naprawdę ważny temat, więc koniecznie przyjdźcie go zobaczyć! Gram dwie role – pielęgniarkę NHS o imieniu Bibi, która świetnie naśladuje Beyoncé, oraz Betsey, jedną z pierwszych zniewolonych kobiet, które w XIX wieku były zmuszane przez doktora Simsa do udziału w eksperymentach ginekologicznych.

Jak pracowało się nad spektaklem w środku pandemii – jak wyglądały castingi i próby? Czy musiałaś pokonać jakieś szczególne trudności?  

Proces prób był znacznie krótszy niż zwykle, ale z drugiej strony – było mniejsze ryzyko, że wszystko zostanie odwołane! Jestem pod wrażeniem tego, co udało nam się stworzyć w tak krótkim czasie, i pełna podziwu dla całego zespołu aktorów i twórców!

Jak wygląda Twój proces wchodzenia w rolę przed spektaklem? 

Uwielbiam odkrywać fizyczność postaci i wyciągać ze scenariusza wszelkie szczegóły i fakty na ich temat! Szukam tych „skarbów”, które pozwalają złapać więź z bohaterką i poczuć: „tak, teraz już wiem, jak opowiedzieć twoją historię”.

Dlaczego teatr jest dla Ciebie ważny?

Nie ma nic lepszego niż występy na żywo – ta relacja między ludźmi na scenie, potem między sceną a widownią, a w końcu między samymi widzami. To czysta chemia, magia i coś naprawdę wyjątkowego. Coś, co dzieje się tu i teraz.

Lockdown i restrykcje niemal dobiegły końca – jak dbałaś o kreatywność w tym czasie?

Szczerze mówiąc, ten czas bardzo pobudził moją wyobraźnię i zrodził wiele pomysłów na nowe projekty. Zaczęłam dużo więcej pisać – najpierw poezję performatywną, potem sceny do sztuk. Do tego dochodziły współprace przez Zoom i mnóstwo wirtualnych warsztatów rozwojowych!

Opowiesz nam o jednej ze swoich najlepszych lub najzabawniejszych przygód na scenie?

W jednym ze spektakli, podczas bardzo szybkiej zmiany kostiumu, nie zapięłam porządnie spódnicy i czułam, że się luzuje przez całą następną scenę. Musiałam ją praktycznie podtrzymywać, aż w końcu nadszedł moment, w którym nie mogłam już dłużej i musiałam ją puścić – i stało się to idealnie przy mojej kwestii: „Musisz zwrócić na mnie uwagę, Haretonie!”. Dla mnie to była ogromna ulga, ale też wszystkich rozbawiło i idealnie pasowało do celu mojej postaci! Takie momenty uwielbiaaaaamy!

Gdyby Twoje życie było spektaklem, jaki nosiłoby tytuł i dlaczego?

„Co się teraz dzieje?” (śmiech).

To był bardzo trudny rok dla młodych aktorów wchodzących do zawodu. Jaką radę dałabyś tegorocznym absolwentom?

Nie traćcie głowy! Dosłownie – dbajcie o swoje zdrowie psychiczne, fizyczne i emocjonalne. Róbcie to, co sprawia wam radość! Nie traćcie nadziei, nie jesteście sami. Wszyscy się dostosowujemy, a to dobry moment, by zacząć myśleć nieszablonowo. I jak zawsze – starajcie się nie porównywać do innych! To maraton, a nie sprint, więc po prostu dbajcie o swój „trening”.

Na koniec (bez zdradzania zbyt wiele!) – dlaczego nasza społeczność British Theatre powinna wybrać się na „Family Tree”?

Ponieważ prawdopodobnie dowiecie się czegoś nowego! Ponieważ historie tych kobiet są niesamowite i muszą zostać usłyszane!

Ponieważ Henrietta Lacks prawdopodobnie wpłynęła na Wasze życie w sposób, z którego nie zdajecie sobie sprawy, a teraz możecie ją poznać!

Ponieważ to świetny spektakl! (śmiech)

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O FAMILY TREE