GEÇMİŞE BAKIŞ: Keziah Joseph

Sarah Day, Henrietta Lacks'in hayatını ve mirasını konu alan ve 2022'de Young Vic'e transfer olmadan önce Greenwich+Docklands International Festival'de prömiyerini yapacak olan Mojisola Adebayo'nun yeni oyunu  Family Tree'de rol alan Keziah Joseph ile konuşuyor.

Çocukken sahne aldığın ilk oyun neydi ve seni tiyatro dünyasına iten ne oldu?

Muhtemelen bir Noel canlandırmasıydı; bir meleği oynuyordum ve en çok hatırladığım şey herkesin kostümlerinin ne kadar önemli olduğuydu, aksi takdirde neler olup bittiğine dair hiçbir fikrim yoktu. Ancak beni tiyatroya asıl çeken, 5. sınıftayken sergilediğimiz Sherlock Holmes hakkındaki bir oyundu. Oyuncu olmak istediğimi o zaman anladım.

‘Family Tree’ kadrosunda olduğun için tebrikler! Bize oyundan ve canlandırdığın rolden bahseder misin?

Bu çok önemli bir eser, o yüzden mutlaka gelip izleyin! Birkaç farklı karaktere hayat veriyorum: Çok iyi Beyoncé taklidi yapan Bibi adında bir NHS hemşiresi ve 1800'lerde Dr. Sims tarafından jinekolojik deneylere zorlanan ilk köleleştirilmiş kadınlardan biri olan Betsey.

Pandeminin ortasında bir prodüksiyon üzerinde çalışmak —seçmeler ve prova süreci— nasıldı? Aşman gereken engeller oldu mu?  

Prova süreci alışılagelmişten çok daha kısaydı ama bir bakıma iptal edilme ihtimali de o kadar düşüktü! Bu kısıtlı sürede ortaya koyduğumuz işe hayranım; oyuncu kadrosu ve yaratıcı ekibin emeği karşısında büyülenmiş durumdayım!

Bir oyunda karaktere bürünürken nasıl bir yöntem izlersin? 

Karakterin fizikselliğini keşfetmeyi ve senaryoyu onlara dair detaylar ve gerçekler için derinlemesine incelemeyi seviyorum! Sizi onlara bağlayan o hazineyi arayıp bulduğunuzda, 'Evet! Şimdi senin hikayeni nasıl anlatacağımı biliyorum' diyorsunuz.

Tiyatro senin için neden önemli?

Canlı performansın yerini hiçbi şey tutamaz; sahnedekiler arasındaki bağ, sonra sahnedekilerle seyirci arasındaki, ardından seyircilerin kendi aralarındaki o etkileşim... Bu kimyasal bir süreç, adeta sihirli ve gerçekten çok özel. Her şey o anın içinde ve anlık gerçekleşiyor.

Karantina ve kısıtlamalar neredeyse bitti; bu süreçte yaratıcılığını nasıl korudun?

Aslında bu dönemi projeler için yaratıcı fikirler üretme ve genel olarak hayal gücüm açısından çok uyarıcı buldum. Çok daha fazla yazmaya başladım; önce performans şiirleri, sonra oyun sahneleri. Ayrıca Zoom üzerinden iş birlikleri ve bolca sanal Ar-Ge çalışmaları yaptık!

Sahnede yaşadığın en güzel veya en komik anılardan birini anlatır mısın?

Bir oyunda, çok hızlı bir kostüm değişimi sırasında eteğimi tam olarak sabitleyememiştim ve bir sonraki sahne boyunca eteğin gevşediğini hissedebiliyordum. Resmen düşmesin diye tutmak zorunda kalıyordum. Sonunda artık dayanamadığım ve bırakmak zorunda kaldığım an, tam da repliğime denk geldi: "Beni fark edeceksin, Hareton!" Benim için büyük bir rahatlamaydı ama aynı zamanda herkesi güldürdü ve karakterimin amacına da hizmet etmiş oldu! İşte tiyatronun tadı burada!

Hayatın bir oyun olsaydı adı ne olurdu ve neden?

'Şimdi ne oluyor?' olurdu (gülüyor).

Sektöre yeni adım atan, yeni mezun oyuncular için çok zor bir yıl oldu. Tüm mezunlara ne tavsiye verirsin?

Soğukkanlılığınızı koruyun! Kelimenin tam anlamıyla zihinsel, fiziksel ve duygusal sağlığınıza öncelik verin. Size neşe veren şeyi yapın! Umutsuzluğa kapılmayın, yalnız değilsiniz; hepimiz bu sürece alışmaya çalışıyoruz ve bu, kalıpların dışında düşünmek için iyi bir zaman. Her zamanki gibi, kendinizi başkalarıyla kıyaslamamaya çalışın! Bu bir sürat koşusu değil, bir maraton; bu yüzden 'antrenmanlarınıza' devam edin.

Son olarak (sürprizi çok bozmadan!), British Theatre topluluğumuz ‘Family Tree’yi neden izlemeye gelmeli?

Çünkü büyük ihtimalle yeni bir şey öğreneceksiniz! Çünkü bu kadınların hikayeleri inanılmaz ve seslerinin duyulması gerekiyor!

Çünkü Henrietta Lacks farkında olmasanız bile muhtemelen bir şekilde hayatınıza dokundu ve şimdi onunla tanışabilirsiniz!

Çünkü muhteşem bir oyun! Haha

FAMILY TREE HAKKINDA DAHA FAZLASINI ÖĞRENİN