ELEŞTİRİ: Meet Me At Dawn, Arcola Theatre Londra ✭✭✭

Mark Ludmon, Zinnie Harris'in Londra'daki Arcola Theatre'da sahnelenen Meet Me At Dawn oyununu değerlendiriyor

Jessica Hardwick ve Marianne Oldham, Meet Me At Dawn oyununda. Meet Me At Dawn

Arcola Theatre, Londra

Üç yıldız

Bilet Al

Orfe ve Öridis miti, tarih boyunca yazarları hep büyülemiştir. Yas tutan bir adamın, kaybettiği eşini geri getirmek için çaresizce ölüler diyarına bir yol bulmaya çalışmasında çok sahici bir yan var. Bu hikaye, bu yıl Theatr Clwyd ve Londra'daki Menier Chocolate Factory'de sahnelenen Tennessee Williams'ın Orpheus Descending oyununa (kısmen) ilham verdiği gibi, ödüllü müzikal Hadestown'ın da kalbinde yer alıyor. Zinnie Harris, bu efsaneye olan ilgisini, ilk kez 2017'de Edinburgh'daki Traverse Theatre'da prömiyer yapan dokunaklı kısa oyunu Meet Me At Dawn'da işliyor. Oyun, Murat Daltaban yönetmenliğindeki yeni yapımıyla şimdi Londra seyircisiyle buluşuyor.

Marianne Oldham

Helen ve Robyn adındaki iki kadın, bir tekne kazasının ardından kendilerini ıssız bir kumsalda bulurlar. Adadan kurtulmanın yollarını ararlar ancak söz konusu adalar olduğunda sıkça rastlandığı üzere, hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Kısa sürede birinin aslında öldüğü ve tıpkı Orfe gibi yasa boğulan diğerinin, partneriyle son bir gün geçirmek için bir yol bulduğu anlaşılır. Oyun sadece kaybı ve yas sürecini ele almakla kalmıyor, aynı zamanda aniden kaybettiğimiz bir sevdiğimizle veya akrabamızla yeniden bir araya gelme şansımız olsaydı ne yapacağımızı sorgulatıyor. Bu bir lütuf mu olurdu yoksa bir kabus mu?

Jessica Hardwick

Marianne Oldham ve Jessica Hardwick'in güçlü performanslarıyla hayat bulan ve ustalıkla kaleme alınmış olan Meet Me At Dawn, çiftin ilişkisini ayakta tutan bağları dokunaklı bir dille sergiliyor. Ancak bu yeniden buluşma, ayrılığın getirdiği acıyı tüm derinliğiyle deşmekten geri duruyor. Yine de oyun, yas deneyimine dair öyle içten gözlemler sunuyor ki, izlediğim akşam seyirciler arasında gözyaşlarını tutamayanlar vardı. Sahne tasarımı büyüleyici; Daltaban ve ışık tasarımcısı Cem Yılmazer'in elinden çıkan renk değiştiren arka plana, Oğuz Kaplangı'nın insanın içine işleyen müzikleri eşlik ediyor. 60 dakikalık bu yapım, kaybın duygusallıktan uzak ve zekice bir incelemesi. Mitolojik bir dünyayı etkileyici bir şekilde canlandırarak, yasın verdiği ızdırabı belli bir mesafeden ele alıyor.

9 Kasım 2019'a kadar devam ediyor

Fotoğraflar: Lidia Crisafulli